EPIZOD 15 - Jeden głos detranzycji: rozmowa z Carol
Odznaczałam wszystkie pola bycia trans, ale te pola były błędne. Nie potrzebowałam testosteronu i mastektomii; potrzebowałam leków przeciwdepresyjnych i prawdziwej terapii. Potrzebujemy opcji zaczynając od najmniej inwazyjnych, a nie jednej uniwersalnej ścieżki medycznej.
Przegląd
Carol jest 40-letnią detranzycjonowaną lesbijką-butch, która medycznie przeszła tranzycję w wieku 33 lat i odstawiła testosteron w wieku 38 lat. Opisuje dzieciństwo z sztywnym przestrzeganiem ról płciowych, izolację w wieku nastoletnim i załamanie w wieku 17 lat, zanim w początku dwudziestych lat zetknęła się z ideologią tranzycji. Po nieudanej początkowo próbie z powodu ścisłych ograniczeń, rozpoczęła przyjmowanie hormonów i przeszła mastektomię w ciągu kilku miesięcy w 2015 roku, początkowo odczuwając ulgę, ale później cierpiąc na silny lęk, ataki paniki i fizyczne wyniszczenie. Przypisuje odpowiednio dobranemu lekowi przeciwdepresyjnemu danie jej jasności umysłu do detranzycji i obecnie opowiada się za nieinwazyjnymi opcjami terapeutycznymi przed medykalizacją.
Pełne podsumowanie wideo
Carol dorastała w surowej religijnej rodzinie, gdzie dziewczynki musiały nosić sukienki i nie mogły uprawiać sportu. Około dziewiątego roku życia powiedziano jej, że chodzi i zachowuje się jak chłopiec i musi się zmienić; kiedy grała w piłkę nożną z synami pastora, jej matka była wściekła. Podejrzewa, że jej matka mogła być lesbijką ukrywającą swoją orientację. Po śmierci ojca w niemowlęctwie, około czwartego roku życia pojawił się ojczym stosujący przemoc, a ona straciła kontakt z własnym ciałem. Nie chciała chodzić do szkoły średniej, zamiast tego pozostawała w domu w izolacji, częściowo dlatego, że była już wyśmiewana z powodu męskiego wyglądu i owłosienia ciała, i panicznie bała się odsłaniać w szatniach po zajęciach wychowania fizycznego. Ujawniła się jako lesbijka w wieku dwudziestu lat, ale po raz pierwszy uświadomiła sobie swoje zainteresowanie kobietami w wieku szesnastu lat. To odkrycie, w połączeniu z religijnym wychowaniem, wywołało u niej załamanie w wieku siedemnastu lat, podczas którego przestała jeść i znacznie straciła na wadze. Po raz pierwszy usłyszała o tranzycji w wieku dwudziestu jeden lat, kiedy wiele jej lesbijek-butch zaczęło identyfikować się jako trans mężczyźni. Identyfikowała się jako trans mężczyzna na początku dwudziestych lat i około 2002 roku trafiła do specjalisty od płci, ale wymóg życia jako mężczyzna przez sześć miesięcy przed otrzymaniem hormonów wydawał się niemożliwy do spełnienia dla jej krągłej sylwetki, więc porzuciła tę próbę. Na początku trzydziestki, po okresie intensywnej straty, depresji i myśli samobójczych, spędziła dziewięć miesięcy oglądając w internecie filmy o tranzycji i zdecydowała się na medyczne przejście tranzycji. W 2015 roku udała się do Planned Parenthood w Kalifornii i rozpoczęła przyjmowanie testosteronu w ramach świadomej zgody; jej terapeuta, do którego chodziła z nadzieją na zbadanie swoich uczuć, po prostu ją utwierdził i zasugerował, aby „spróbowała” hormonów. W ciągu czterech miesięcy przeszła podwójną mastektomię. Początkowo testosteron poprawił jej nastrój i dodał energii, a bycie postrzeganą jako mężczyzna uświadomiło jej, jak źle są często traktowane męskie kobiety. Jednak nigdy nie czuła, że naprawdę należy do męskich przestrzeni, i niepokoiły ją agresywne dynamiki, które obserwowała wśród mężczyzn. Po około półtora roku jej lęk i ataki paniki znacznie się nasiliły. W czwartym roku była praktycznie sparaliżowana w swoim pokoju, niezdolna do wyjścia. Jej żeńska anatomia również boleśnie zanikła. Żaden z jej lekarzy nie chciał przyznać, że testosteron mógł się do tego przyczynić. Punktem zwrotnym było rozpoczęcie przyjmowania leku przeciwdepresyjnego dopasowanego do jej genetyki; w ciągu miesiąca poczuła się na tyle dobrze, że mogła zarządzać swoją dysforią i zdała sobie sprawę, że potrzebowała pomocy psychiatrycznej, a nie tranzycji. Pozostała na testosteronie przez kolejny rok, przetwarzając to, ale ostatecznie odstawiła go w wieku trzydziestu ośmiu lat z powodu pogarszającego się zdrowia fizycznego, w tym rosnącego cholesterolu i stanu przedcukrzycowego. Teraz, w wieku czterdziestu lat i dwa lata po odstawieniu testosteronu, identyfikuje się jako lesbijka-butch i opowiada się za oferowaniem osobom z zaburzeniami tożsamości płciowej opcji terapeutycznych i psychiatrycznych przed medyczną tranzycją, argumentując, że należy najpierw wypróbować najmniej inwazyjne metody leczenia.