Wenn die Geschlechtsangleichung nicht glücklich macht I 37 Grad
Uczyniłam z operacji swój jedyny cel, ale moja depresja tylko się pogłębiła. Gdy byłam już wystarczająco stabilna, by zapytać, dlaczego chcę być mężczyzną, odpowiedź przyszła nagle – i była prosta. Urodziłam się kobietą i teraz znów żyję jako kobieta.
Przegląd
Nele opowiada, jak dziecięcy dyskomfort związany z dojrzewaniem i presja nastolatków na performatywną kobiecość doprowadziły ją do coming outu jako osoba trans w wieku dwudziestu lat i podjęcia decyzji o przyjmowaniu testosteronu oraz mastektomii. Chociaż początkowo ulgę przyniosły jej fizyczne zmiany, jej depresja utrzymywała się i pogłębiała, a kwestionowanie sparked by her then-partner ostatecznie doprowadziło ją do uświadomienia sobie, że jej pragnienie życia jako mężczyzna miało korzenie, które mogła zrozumieć dopiero będąc stabilną psychicznie. Teraz znów żyje jako kobieta.
Pełne podsumowanie wideo
Nele urodziła się jako kobieta i teraz znów żyje jako kobieta po okresie życia jako mężczyzna. Po raz pierwszy przypomina sobie, że chciała być chłopcem w szkole podstawowej, obserwując bawiących się kolegów z klasy. Ta myśl towarzyszyła jej przez młodość. Gdy w wieku około ośmiu lub dziewięciu lat rozpoczęło się dojrzewanie i rozwinął się jej biust, poczuła głęboki dyskomfort, uznając te zmiany za nieprzyjemne i nie rozumiejąc, dlaczego nie może już chodzić bez koszulki. Jako nastolatka próbowała zaakceptować kobiecą rolę i prezentowała się bardzo kobieco, ponieważ czuła, że tego się od niej oczekuje. W wieku dziewiętnastu lat, po wyprowadzce od rodziców do Düsseldorfu, rozwinęła się u niej depresja i zaczęła głębiej eksplorować swoją tożsamość. Wtedy po raz pierwszy dowiedziała się o tożsamości transpłciowej i zdała sobie sprawę, że pociągają ją kobiety, co doświadczyła jako wyzwolenie od presji podobania się mężczyznom. Ogoliła głowę i zaczęła bandażować piersi, jednak nadal była głęboko nieszczęśliwa i rozwinęła u siebie zaburzenia odżywiania, próbując zagłodzić swoją kobiecość. Coraz bardziej utożsamiając się z doświadczeniami transseksualnych mężczyzn, około dwudziestego roku życia dokonała coming outu jako osoba trans. Decyzję tę opisuje jako ostateczną, wyjaśniając, że nie mogła dalej żyć jako kobieta i doświadczała myśli samobójczych oraz silnych wahań nastroju. To uświadomienie sobie sprawiło, że wszystko wreszcie nabrało sensu. Rozpoczęła terapię u specjalisty od pacjentów transpłciowych. Chociaż początkowo nie była całkowicie pewna, terapeuta od razu zwracał się do niej używając zaimków męskich i określenia młody mężczyzna, co uznała za afirmujące. Terapeuta zachęcił ją, aby kontynuowała u niego, zamiast szukać innych opcji, i zasugerował, że leczenie hormonami można uzyskać szybciej, niż wskazują oficjalne wytyczne. W ciągu około trzech miesięcy Nele zaczęła przyjmować testosteron, przy czym terapeuta argumentował, że jej przypadek jest pilny i jasny, co doprowadziło do szybkiej zgody ubezpieczyciela. Fizycznie zauważyła zmiany, które początkowo przyjęła z zadowoleniem: jej biodra stały się węższe, głos się obniżył, twarz stała się bardziej kanciasta, a ona zyskała masę mięśniową. Obcy ludzie coraz częściej odczytywali ją jako mężczyznę. Jednak jej depresja pogłębiła się i myśli samobójcze nie ustępowały. Z perspektywy czasu postrzega tranzycję jako jedyny pozytywny element w jej życiu w tamtym czasie, podczas gdy zaniedbywała wszystkie inne obszary. Wszystkie swoje nadzieje związała z operacją jako ostatecznym celem. Po poddaniu się mastektomii początkowo czuła, że dotarła do celu i była szczęśliwa, wolna od dysforii płciowej dotyczącej jej ciała. Jej matka wspomina, jak Nele ogłosiła swoją tranzycję ze łzami w oczach, a później, po operacji, z dumą pokazywała jej swoją klatkę piersiową, podczas gdy jej matka w duchu załamywała się na widok blizn. Później ówczesna partnerka Nele zaczęła mieć problemy zdrowotne z powodu testosteronu i zaczęła kwestionować koncepcję tożsamości płciowej. Nele początkowo broniła idei, że urodziła się trans, ale ich dyskusje ostatecznie doprowadziły ją do zadania sobie pytania, dlaczego naprawdę chciała być mężczyzną. Zdała sobie sprawę, że wcześniej w jej życiu była zbyt niestabilna psychicznie, aby przetworzyć to pytanie, ale kiedy stała się bardziej stabilna, odpowiedź przyszła jej łatwo.