Wywiad z Ame, świadectwo procesu "detranzycji"
Myślałam, że jeśli stanę się mężczyzną, to znęcanie się ustanie. Media społecznościowe mówiły mi, że tranzycja to jedyny sposób, by przetrwać. Detranzycja była detoksem – oddała mi moje życie z powrotem.
Przegląd
Amelia Guerrero opowiada, jak dziecięce wykorzystywanie seksualne, znęcanie się i seksualizacja kobiecego ciała doprowadziły ją do społecznej tranzycji w wieku 12 lat, po tym jak społeczności online przekonały ją, że jest chłopcem w ciele dziewczyny. Postrzegając męskość jako schronienie przed krzywdą, spędziła lata ukrywając swoje ciało, zanim porzuciła medyczną tranzycję jako rozwiązanie. Dzięki wsparciu psychologicznemu i krytycznej analizie gender, przeszła detranzycję w wieku 18 lat, opisując to jako detoksykację od obsesji, i obecnie ostrzega przed ideologią gender i proponowanym hiszpańskim prawem trans.
Pełne podsumowanie wideo
Amelia Guerrero, znana jako Ame, to 20-letnia kobieta z Andaluzji, studentka Historii na Uniwersytecie w Sewilli. Wyjaśnia, że identyfikowała się jako osoba transpłciowa i przeszła społeczną tranzycję w wieku od około 12 do 18 lat, kiedy to rozpoczęła detranzycję. Ame wskazuje na początek swojego cierpienia we wczesnej adolescencji, okresie naznaczonym dziecięcym wykorzystywaniem seksualnym i nieustannym szkolnym znęcaniem się, które trwało przez szkołę podstawową, gimnazjum i liceum. Czuła się głęboko samotna i niezdolna do wpasowania się w oczekiwane role kobiece. Jej zainteresowania – piłka nożna, tenis, gry wideo i manga – były uważane za męskie i czuła się wyobcowana wśród innych dziewcząt. Gdy zaczęło się dojrzewanie i jej ciało się rozwijało, stała się boleśnie świadoma intensywnej seksualizacji kobiecego ciała, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Aby czuć się bezpiecznie przed dalszą agresją seksualną, zaczęła nosić workowate ubrania i męskie kąpielówki, ukrywając swoje ciało nie dla wygody, ale z powodu terroru. Około 12 lub 13 roku życia zetknęła się z ideologią gender na platformach takich jak Tumblr, Tuenti, Pinterest, Twitter, Instagram i Facebook. Internetowe narracje przekonały ją, że jest chłopcem uwięzionym w ciele dziewczyny i że tranzycja to jedyna droga do szczęścia. Zaczęła postrzegać stanie się mężczyzną jako schronienie, które ochroni ją przed dalszym wykorzystywaniem seksualnym i znęcaniem się, wierząc, że gdyby była mężczyzną, nie byłaby już celem. Chociaż była przekonana, że potrzebuje tranzycji, Ame twierdzi, że nigdy nie dążyła do medycznej modyfikacji ciała i coraz bardziej odrzucała to jako rozwiązanie. Zauważa, że im bliżej była tranzycji, tym bardziej cierpiała, wiedząc, że nigdy nie może zmienić swoich chromosomów lub płci biologicznej. Około 15 lub 16 roku życia zaczęła chodzić do psychologa, który, choć nie specjalizował się w traumie genderowej lub seksualnej, pomógł jej zbudować autonomię i poczucie własnej wartości. To wsparcie pozwoliło jej zmniejszyć obsesyjny uścisk, jaki ideologia gender miała na niej. Ame opisuje swoją detranzycję w wieku 18 lat jako „detoksykację” od szkodliwej obsesji. Później zetknęła się z marksistowską i klasową krytyką gender poprzez organizacje takie jak Frente Obrero, co pomogło jej zrozumieć swoje cierpienie jako ukształtowane przez struktury społeczne i ekonomiczne, a nie indywidualną tożsamość. Przypisuje zdrowe relacje offline pomagające jej się zrelaksować i wyjść poza ciągłe rozmyślania o płci. W odniesieniu do hiszpańskiego ustawodawstwa, Ame argumentuje, że osoby trans zasługują na godne warunki ekonomiczne i pracy, ale krytykuje proponowane prawo trans z perspektywy queer, ostrzegając, że wymazuje ono kobiety i orientacje seksualne, zagraża osobom z dysforią, które nie chcą przejść tranzycji, i grozi specjalistom od zdrowia psychicznego, którzy sprzeciwiają się terapii afirmacyjnej, wysokimi grzywnami. Reflektuje nad swoją ścieżką ideologiczną od mainstreamowego feminizmu do feminizmu queer podczas swojej transpłciowej identyfikacji, potem do feminizmu radykalnego, a w końcu do analizy komunistycznej poprzez swoje zaangażowanie we Frente Obrero.