Gay detransitioner slams NHS: "They should have never transed me" | Wywiad z Michaelem
Leczyli mnie lekami przez pięć lat. Teraz, kiedy cofam zmiany, nie chcą nic wiedzieć. Sposób, w jaki szkolą lekarzy, jest przepełniony homofobią – to transowanie gejów na śmierć.
Przegląd
Michael opisuje, jak nieleczona trauma po napadzie seksualnym w wieku osiemnastu lat poprowadziła go przez nadużywanie narkotyków i alkoholu do środowiska LGBTQ, które przeformułowało jego zniewieściałą tożsamość geja jako transpłciową. Po pięciu latach przyjmowania estrogenu i blokerów z NHS bez poradnictwa, natknął się w internecie na osoby detranzycjonujące, odstawił leczenie i odkrył, że NHS nie ma ścieżki, aby mu pomóc. Obecnie prowadzi kampanię przeciwko klinikom płci, twierdząc, że medykalizują one wrażliwych gejów i porzucają tych, którzy żałują tranzycji.
Pełne podsumowanie wideo
Michael dorastał w kochającym domu, bez dziecięcej traumy. Wiedział, że jest gejem, mając sześć lat, a na jaw wyszedł w wieku piętnastu lat. Jako zniewieściały, ekstrawagancki nastolatek nosił to, co lubił, i spotykał się z pewnym dręczeniem, ale generalnie był wspierany. W wieku osiemnastu lat został napadnięty seksualnie, co popchnęło go w kierunku nadużywania alkoholu i narkotyków, bezdomności i życia na walizkach. Przeprowadził się do Blackpool i wszedł w środowisko LGBTQ, gdzie starsi geje i osoby trans ponownie zinterpretowali jego kobiecość jako oznakę, że jest transseksualistą. Przyjmując imię Caitlyn, uznał tranzycję za sposób na ucieczkę od traumy i rozpoczęcie nowego życia. Otrzymał skierowanie z NHS do kliniki płci Sandyford w Glasgow. Podczas dwuletniego oczekiwania był przerzucany między służbami zdrowia psychicznego a kliniką; nikt nie zaproponował mu terapii traumy, pomimo jego nadużywania substancji, zaburzeń odżywiania i groźb samobójczych. W ciągu dwóch wizyt trwających łącznie mniej niż sześć miesięcy w 2020 roku klinicyści odnotowali jego kobiece ubrania i niechęć do piłki nożnej jako dowód na transseksualizm i przepisali mu blokery testosteronu oraz estrogen bez zalecanego poradnictwa. Przez pięć lat przybrał na wadze prawie połowę swojej masy ciała, cierpiał na wahania nastroju, bóle stawów i kołatania serca, a monitorowano jedynie jego poziom we krwi, a nie samopoczucie. Przeszedł społeczną tranzycję, korzystał z damskich toalet i zaręczył się z mężczyzną, który afirmował jego tożsamość, jednocześnie zrywając kontakt z rodzicami, którzy odmówili tego zrobienia. Wątpliwości utrzymywały się przez cały czas. Po zakończeniu związku natknął się w serwisie TikTok na osoby detranzycjonujące i rozmawiał z Richiem, który nakłaniał go do zastanowienia się, czy będzie mógł żyć z żalem. Pod koniec maja Michael zadzwonił do swojej siostry, odstawił leki i podjął decyzję o detranzycji. Na swojej wizycie w NHS w czerwcu personel przyznał, że nigdy wcześniej nie miał do czynienia z detranzycją, żartował, że dobrze, iż nie miał operacji genitaliów, i nie potrafił powiedzieć mu, jak długo bloker pozostanie w jego organizmie ani jak przywrócić testosteron. Sam musiał domagać się hormonów. Pozbawiony planu opieki, zwrócił się do życzliwego lekarza rodzinnego, który zorganizował terapię i wsparcie psychiczne. Obecnie dokonując detranzycji, Michael twierdzi, że ścieżka NHS jest niebezpieczna dla nieprzystosowanych płciowo gejów i sprowadza się do "transowania gejów na śmierć". Pozostał mu ginekomastia wymagająca korekcyjnej operacji i prowadzi kampanię na rzecz wysłuchania głosów osób detranzycjonujących, mając nadzieję na zeznanie przed szkockim parlamentem.