Miałam trzynaście lat, gdy zaczęli podawać mi estrogen.
W wieku 13 lat błędnie mnie zdiagnozowano, przepisano estrogen i pozostawiono z chronicznym bólem, zahamowanym wzrostem i piersiami. Lekarze sfałszowali dokumentację i grozili mojej mamie. Żadne dziecko nie powinno być poddane medykalizacji tak jak ja.
Przegląd
Jonni Skinner miał 13 lat, gdy lekarze w Michigan błędnie go zdiagnozowali i przepisali mu estrogen, rozpoczynając ośmioletnią medyczną tranzycję, która pozostawiła go z chronicznym bólem, zahamowanym wzrostem oraz nieodwracalnym rozwojem piersi i bioder. Obecnie 22-letni, opisuje, jak klinicyści zignorowali jego autyzm, traumę religijną i wykorzystywanie seksualne, fałszowali dokumentację i grozili jego matce, aby wymusić proces, pozostawiając go bez możliwości prawnych, ale zmuszając do publicznego zabrania głosu.
Pełne podsumowanie wideo
Jonni Skinner, obecnie 22-letni, opowiada, jak spędził cały okres dojrzewania – osiem lat – żyjąc jako identyfikująca się jako transpłciowa dziewczyna, po tym jak klinicyści przepisali mu estrogen w wieku 13 lat. Wychowany w małym miasteczku na wiejskim Michigan, Jonni był klasycznie dziewczęcym, autystycznym chłopcem, który kochał księżniczki Disneya i był prześladowany za swoje maniery. Gorliwe fundamentalistyczne chrześcijańskie wychowanie przekonało go, że jego rodzące się zainteresowanie chłopcami jest grzeszne, a w okresie dojrzewania kompulsywnie się modlił, unikał luster i był przekonany, że jego ciało jest problemem. Kiedy odkrył transpłciowych YouTuberów, takich jak Jazz Jennings i Gigi Gorgeous, wydawali się oni oferować ścieżkę do akceptacji, której jego kościół i rodzina nigdy nie zapewnili. W wieku 13 lat matka Jonniego zabrała go na to, co uważali za rutynową terapię na University of Michigan; zamiast tego, terapeuta płciowy i endokrynolog natychmiast przedstawili medyczną tranzycję jako jedyną alternatywę dla samobójstwa. Terapeuta ostrzegł matkę Jonniego, że jeśli nie zaakceptuje żeńskiej tożsamości, stan – Jonni był pod opieką stanu z powodu przemocy ojczyma – może usunąć go z domu. Bez zbadania jego autyzmu, religijnej skrupulatności lub dziecięcych doświadczeń seksualnych, klinicyści zdiagnozowali go najpierw z wymyśloną „zaburzeniem endokrynnym związanym z dojrzewaniem”, aby ubezpieczenie pokryło hormony przeciwnej płci, a rok później z dysforią płciową. Przy wzroście 5'7" zdiagnozowano u niego również „wysoki wzrost” i podano dodatkowy estrogen, aby zrosły się jego płytki wzrostowe, przez co został o cal niższy niż przewidywano. Przez cały czas lekarze utrzymywali matkę Jonniego poza salą na długie prywatne rozmowy, wysyłali mu maile z artykułami o warunkach interpłciowych i zniechęcali do uczęszczania do szkoły „dopóki tranzycja nie zostanie zakończona”. Fizyczne koszty były poważne. W ciągu miesięcy od rozpoczęcia przyjmowania estrogenu Jonni rozwinął uderzenia gorąca, skurcze mięśni, nietrzymanie moczu i krew w moczu; zewnętrzny urolog później znalazł niewyjaśnione owrzodzenie na ścianie jego pęcherza. Blokery dojrzewania (allopurynol implantowany) powodowały codzienne, gwałtowne skurcze „końskiego kopyta”, tak silne, że upadał na korytarzach i musiał ponownie uczyć się w domu. Rozwój seksualny był zahamowany i bolesny: erekcje odczuwał „jak rozbite szkło”, a z rozwiniętej tkanki piersiowej sączyło się mleko. W wieku 16 lat podano mu progesteron pod fałszywym pretekstem, że zapobiegnie to rakowi. Klinicyści zabrali również 13-letniego Jonniego i jego matkę do sex shopu – który, jak zauważył, był związany z tym samym budynkiem pediatrycznym – aby kupić silikonowe formy piersi i odzież fetyszową, doświadczenie, które opisuje jako traumatyczne i nigdy nie powtórzone. Przez cały czas dokumentacja medyczna była cenzurowana; klinicyści pisali, że Jonni był „szczęśliwy”, chciał więcej krągłości, a nawet wyrażał chęć amputacji genitaliów – co, jak mówi, nie jest prawdą. Pod koniec 2023 roku, rozczarowany i wyczerpany fizycznie, Jonni przeczytał wyciekłe pliki WPATH i zdał sobie sprawę, że „wszystko, w co kazano mi wierzyć, było kłamstwem”. Przerwał przyjmowanie wszystkich hormonów między grudniem 2023 a styczniem 2024, znosząc miesiące menopauzalnego odstawienia: obfite poty, opuchnięte węzły chłonne, ekstremalne zmęczenie i chwiejność emocjonalną. Półtora roku później jego testosteron powoli wraca, pojawia się zarost na twarzy, a erekcje nie są już bolesne, chociaż zachował tkankę piersiową, szerokie biodra i drobną budowę, co komplikuje randkowanie i naraża na fetyszyzację. Ponieważ termin przedawnienia za błąd w sztuce lekarskiej w Michigan wynosi dwa lata z sześciomiesięcznym okresem odkrycia, Jonni nie ma możliwości prawnych; zamiast tego, przemawia publicznie – po raz pierwszy na konferencji Genspect „Live Not By Lies” w Albuquerque – aby ostrzec innych i zrzucić to, co nazywa „ciężarem Atlasa”, mając nadzieję, że prawda obroni się sama, aby więcej dzieci nie musiało znosić tego, co on.