Osoba po detransycji składa poruszające zeznania przeciwko „opiece afirmującej płeć” w Białym Domu
W wieku 13 lat dali mi blokery dojrzewania i T; w wieku 15 lat odcięli mi piersi. Mam 18 lat, jestem bezpłodna, oszpecona i sama. To nie medycyna — to znęcanie się nad dziećmi.
Przegląd
18-letnia Chloe Cole, osoba po detransycji, opowiedziała w Białym Domu, jak w wieku 12 lat szybką ścieżką trafiła na blokery dojrzewania, testosteron i podwójną mastektomię, po tym jak klinicyści grozili jej rodzicom „martwą córką”. Zmaga się dziś z trwałymi uszkodzeniami ciała, izolacją i porzuceniem przez system medyczny, ostrzegając, że dzieci w Ameryce zasługują na ochronę przed nieodwracalną „afirmującą płeć” operacją.
Pełne podsumowanie wideo
Chloe Cole, 18-letnia osoba po detransycji, rozpoczęła swoje wystąpienie w Białym Domu od opisania gwałtownego wzrostu liczby skierowań do klinik płci dla dzieci i młodzieży – o 4000 % w ciągu ostatniej dekady – i umieszczenia siebie w tej statystyce. Wyjaśniła, że przeszła tranzycję społeczną, a następnie medyczną od 12. do 16. roku życia, by w końcu uznać, że „wszystko było kłamstwem”. Cole przedstawiła swoją historię jako przestrogę dla rodzin zaskoczonych ideologią, która, jej słowami, „zdobyła niemal każdą instytucję akademicką, medyczną i edukacyjną pozornie z dnia na dzień”. Zakwestionowała twierdzenie, że kwestionowanie tych praktyk jest przejawem nietolerancji, argumentując, że Amerykanie zasługują na uczciwe odpowiedzi w sprawie tego, co nazywa „radykalną i zboczoną ideologią sprzedawaną jako niezbędna i ratująca życie opieka zdrowotna”. Cole z surową szczegółowością opisała przebieg leczenia. W wieku 13 lat, za radą „tak zwanych profesjonalistów medycznych”, zaczęto podawać jej blokery dojrzewania, a pierwszy zastrzyk testosteronu otrzymała miesiąc później. Powiedziała, że klinicyści przedstawili jej rodzicom fałszywy wybór – „martwa córka albo żywy syn” – wymuszając zgodę w warunkach skrajnego stresu, a nie świadomą zgodę. W wieku 15 lat, krótko po napaści seksualnej w szkole, przeszła radykalną podwójną mastektomię, zwykle zarezerwowaną dla pacjentek z rakiem piersi, kierowana desperackim pragnieniem, by „chronić moje ciało przed groźbą dalszego molestowania”. Cole podkreśliła, że operację poprzedziło bindowanie klatki piersiowej, które zdeformowało jej piersi i klatkę piersiową, i zauważyła, że sama napaść nigdy nie została w istotny sposób omówiona przez jej zespół opiekuńczy. W wieku 16 lat, jak powiedziała Cole, „w końcu zrozumiała, co się stało”, i pojęła, że „dziecko tak naprawdę nie wie, kim jest, w wieku 12 lat”. Detransycja przyniosła nowe cierpienie: musiała odstawić testosteron, powiedzieć wszystkim w swoim życiu, że „nie jest tym, kim twierdziła, że jest”, i zmierzyć się z konsekwencjami – rodzicami, którzy czuli, że ją zawiedli, przyjaciółmi, którzy uznali ją za oszustkę, i profesjonalistami medycznymi, którzy „nie mają pojęcia, co ze mną zrobić, i odmawiają mi pomocy”. Opisała, że jest opóźniona w rozwoju, obawia się, że może nie być w stanie karmić piersią przyszłych dzieci, i czuje się „zupełnie sama”, ostrzegając, że żal doprowadził niektórych do samobójstwa. Cole wywiodła korzenie swojej dysforii z wczesnej adolescencji: była nieśmiałą, chłopięcą dziewczynką z niekontrolowanym dostępem do Instagrama w wieku 11 lat, gdzie natknęła się na „niewiarygodne ilości pochwał i uwagi” kierowanych do transpłciowych influencerów. Każdy etap jej tranzycji medycznej, jak powiedziała, przynosił więcej świętowania – wielbicieli na korytarzu, nowych przyjaciół, a nawet zainteresowanie romantyczne – tworząc „najwyższy haj” dla społecznie wyizolowanego dziecka. Gdy później zaczęła kwestionować ideologię, te relacje wyparowały, ujawniając swoją powierzchowność. Doszła do wniosku, że duża część medycyny płci utrwala „stare, wsteczne stereotypy”, upierając się, że dziewczyny z krótkimi włosami czy chłopcy z długimi nie potrzebują hormonów ani operacji, by być sobą. Cole zakończyła, wzywając dorosłych do ochrony dzieci przed nieodwracalnymi interwencjami: „Żadne dziecko nie zasługuje na to, by cierpieć pod nożem chirurga afirmującego płeć. Dzieci Ameryki, wszystkie dzieci, zasługują na więcej”.