Ορισμός και προέλευση

Η Αυτοανδροφιλία (AAP) σημαίνει κυριολεκτικά «αγάπη του εαυτού ως άνδρα». Ο όρος περιγράφει ένα μοτίβο στο οποίο ένα θηλυκό άτομο σεξουαλικά διεγείρεται φανταζόμενο τον εαυτό του ως άνδρα — έχοντας ανδρικό σώμα, θεωρούμενο ως άνδρας ή κάνοντας σεξ ως άνδρας. Είναι το θεωρητικοποιημένο θηλυκό αντίστοιχο της αυτογυναικοφιλίας (AGP).

Ο όρος δεν επινοήθηκε από τον ίδιο τον Ray Blanchard. Ο Blanchard δημιούργησε τον όρο «αυτογυναικοφιλία» το 1989 για να περιγράψει άνδρες, και όταν η ομάδα εργασίας για τις παραφιλίες του DSM‑5 (του διαγνωστικού εγχειριδίου της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας) (την οποία προήδρευε) συνέταξε το 2010 έναν προσδιορισμό «με αυτοανδροφιλία» για τη διαστρεβλωτική διαταραχή, αργότερα είπε ότι τον είχε συμπεριλάβει μόνο για να αποφύγει κατηγορίες σεξισμού: «Τον πρότεινα απλώς για να μην κατηγορηθώ για σεξισμό [...] Δεν πιστεύω ότι το φαινόμενο υπάρχει καν» (Blanchard, σε συνέντευξη στο Cameron 2013, Vice). Το τελικό DSM‑5 (2013) διατήρησε μόνο τους προσδιορισμούς «με φετιχισμό» και «με αυτογυναικοφιλία» (American Psychiatric Association 2013)· εν τω μεταξύ, η ομάδα συναίνεσης του DSM‑5 της World Professional Association for Transgender Health (WPATH) είχε προτείνει τη δική της, στενότερη διαστρεβλωτική διάγνωση (WPATH work group 2010). Άλλοι σεξολόγοι, ιδίως η Anne Lawrence, είχαν ήδη χρησιμοποιήσει τον όρο έως το 2009.

Έτσι, η AAP υπάρχει ως έννοια σε μια παράξενη εκκρεμότητα: προτάθηκε, έπειτα αποκηρύχθηκε από τον εισηγητή της, έπειτα αφαιρέθηκε από το διαγνωστικό εγχειρίδιο — ενώ ένας αυξανόμενος αριθμός θηλέων απο-transitioners περιγράφει ακριβώς το μοτίβο που αυτή ονομάζει.

Πώς εμφανίζεται η AAP στην πράξη

Οι αφηγήσεις των απο-transitioners περιγράφουν αρκετά επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Δεν πρόκειται για κλινικούς υποτύπους — είναι θέματα σε αυτοαναφερόμενη εμπειρία:

• Ανατομική AAP: διέγερση στην ιδέα του να έχει κανείς ανδρικό σώμα, πέος ή ανδρική μυϊκή μάζα. Ένας σχολιαστής περιγράφει «ένα αίσθημα σωματικής αναντιστοιχίας, σαν να 'έπρεπε' να αυνανίζομαι/να κάνω σεξ με αυτά τα γεννητικά όργανα αντί για τα δικά μου» (drink-fast, αμφισβητώντας την ίδια τη διεμφυλική του ταυτότητα).
• Διαπροσωπική AAP: διέγερση στο να τον βλέπουν και να τον επιθυμούν ως άνδρα, ή στο να κάνει σεξ σε ανδρικό ρόλο. «Ένιωθα διέγερση στην ιδέα να είμαι ένα θηλυπρεπής άνδρας και να κάνω σεξ με άνδρες ως άνδρας» (DraftCurrent4706, γυναίκα που εγκατέλειψε τη μετάβαση).
• Αυτο-ομοερωτισμός: ένα σχετικό μοτίβο στο οποίο ένα θηλυκό άτομο διεγείρεται από την ιδέα να είναι ομοφυλόφιλος άνδρας — να βρίσκεται σε σχέση άνδρα/άνδρα. Ο ίδιος ο Blanchard χρησιμοποίησε τον όρο «αυτο-ομοερωτισμός» για αυτό (Blanchard, 2018, tweet). Αυτό είναι το μοτίβο που περιγράφεται πιο συχνά σε λογαριασμούς του /r/detrans που αφορούν yaoi και BL («boys' love») μυθοπλασία, ερωτικές ιστορίες για άνδρες γραμμένες κυρίως από γυναίκες και για γυναίκες (βλ. παρακάτω).
• Διαστρεβλωτική AAP: διέγερση στο να φορά κανείς ανδρικά ρούχα ή να ντύνεται ως άνδρας.

Τα επιστημονικά δεδομένα

Τι υπάρχει

Η ειλικρινής απάντηση είναι: σχεδόν τίποτα. Όπως σημειώνει ένας ερευνητής, «δεν έχει γίνει πραγματικά επιστημονική έρευνα για την αυτοανδροφιλία, οπότε δεν υπάρχει και τόσο πολλή επιστήμη στην οποία να μπορώ να παραπέμψω» (tailcalled, συντονιστής του r/Blanchardianism). Η δημοσιευμένη βιβλιογραφία για την AAP περιορίζεται σε:

• Εκτιμήσεις επιπολασμού χρησιμοποιώντας τον διαστρεβλωτικό φετιχισμό ως δείκτη. Μελέτες στον γενικό πληθυσμό βρήκαν ποσοστά αυτοανδροφιλίας 0,4% (έναντι 2,8% για την AGP στους άνδρες), 5,5% (έναντι 7,2%) και 6,7% (έναντι 10%) — υποδηλώνοντας ότι η AAP υπάρχει αλλά είναι σπανιότερη από την AGP (παρατίθεται στο tailcalled).
• Δεδομένα έρευνας από τον σεξολόγο Justin Lehmiller: «11 τοις εκατό των γυναικών που ερεύνησα ανέφεραν σεξουαλικές φαντασιώσεις για το να γίνουν άνδρες και το 20 τοις εκατό είχαν φαντασιωθεί να ντυθούν ως άνδρες» (Lehmiller, παρατίθεται στην trans συγγραφέα Julia Serano).
• Veale, Clarke & Lomax (2008) διαπίστωσαν ότι το 52% του θηλυκού δείγματός τους βαθμολογήθηκε με 6 ή παραπάνω στην Κλίμακα Βασικής Αυτογυναικοφιλίας — αν και πρόκειται για την ίδια μελέτη που επικρίθηκε για το σφάλμα κατηγορίας που περιγράφεται στη σελίδα για την AGP.
• Έρευνες στο Reddit από μη κλινικούς ερευνητές βρίσκουν μοτίβα διέγερσης όμοια με AAP σε περίπου 50% των θηλέων ερωτηθέντων — αλλά το Reddit είναι «πάρα, πάρα, πάρα πολύ πιο παραφιλικό από τον γενικό πληθυσμό» (tailcalled).

Τι δεν υπάρχει

Δεν υπάρχουν μεγάλης κλίμακας κλινικές μελέτες για την AAP σε γυναίκες με δυσφορία φύλου. Δεν υπάρχει αντίστοιχο των κλινικών δεδομένων του Blanchard του 1989. Δεν υπάρχει αντίστοιχο της πεοπληθυσμογραφίας (μια συσκευή που μετρά τη ροή του αίματος στα γεννητικά όργανα ως δείκτη διέγερσης) (η γυναικεία διέγερση είναι δυσκολότερο να μετρηθεί φυσιολογικά). Δεν υπάρχει διαχρονική έρευνα που να παρακολουθεί την AAP από την έναρξη έως την έκβαση. Η έννοια βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε αυτοαναφορές, άτυπες έρευνες και μαρτυρίες ατόμων που απομετάβασαν.

Το πρόβλημα του Blanchard

Η θέση του Blanchard είναι εσωτερικά ασυνεπής. Πρότεινε τον προσδιορισμό DSM-5 και στη συνέχεια είπε ότι η AAP δεν υπάρχει. Ο δηλωμένος λόγος του — ότι οι γυναίκες δεν έχουν παραφιλίες με τον ίδιο τρόπο όπως οι άνδρες — είναι από μόνος του αμφισβητούμενος. Όπως σημειώνει ένας σχολιαστής: «οι μελέτες της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και η επιστήμη γενικότερα (ιδίως η ιατρική και η ψυχολογική) έχουν την τάση να παραλείπουν τις γυναίκες. Ειδικά την περίοδο που προτάθηκε η AGP. Το ότι κάτι δεν έχει μελετηθεί επαρκώς δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει» (tanoren, γυναίκα που απείχε από τη μετάβαση).

Ο ψυχολόγος J. Michael Bailey είναι σκεπτικός απέναντι στην AAP επειδή είναι σκεπτικός απέναντι στις παραφιλίες στις γυναίκες γενικά, και επειδή η AAP «δεν παρατηρείται πολύ κλινικά» — αλλά η απουσία κλινικής εμφάνισης μπορεί να αντανακλά το ότι οι κλινικοί δεν την αναζητούσαν, ή ότι οι γυναίκες την εκφράζουν διαφορετικά (βλ. παρακάτω).

Το πρόβλημα της ασυμμετρίας

Η AAP μπορεί να μην είναι απόλυτα συμμετρική με την AGP. Ένας ερευνητής σημειώνει: «Η AAP στις γυναίκες δεν φαίνεται να σχετίζεται με έλξη προς άνδρες, ενώ η AGP γενικά σχετίζεται με έλξη προς γυναίκες... Ορισμένα μέρη, όπως η τρανσβεστιτική AAP, φαίνεται μάλιστα να είναι πιο συνηθισμένα σε λεσβίες παρά σε ετεροφυλόφιλες γυναίκες» (tailcalled). Αυτό υποδηλώνει ότι η AAP μπορεί να λειτουργεί διαφορετικά από την AGP — ή ότι η γυναικεία σεξουαλικότητα μετράται ανεπαρκώς από εργαλεία σχεδιασμένα για άνδρες.

Η σύνδεση με yaoi/BL

Ένα χαρακτηριστικό και επαναλαμβανόμενο θέμα στις αφηγήσεις γυναικών που απομετάβασαν είναι ο ρόλος του manga yaoi (boys' love), της λογοτεχνίας BL, της slash fanfiction και της γκέι ανδρικής ερωτικής ύλης στη διαμόρφωση φαντασιώσεων τύπου AAP. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια — εμφανίζεται σε μεγάλο ποσοστό των αφηγήσεων στο /r/detrans από γυναίκες που μετέβησαν και στη συνέχεια απομετάβασαν.

• «Φετιχοποίησα τις γκέι ανδρικές σχέσεις και το σεξ αφού κατανάλωσα πολύ ρομαντικό manga yaoi, γκέι YouTube, γκέι πορνό, γκέι Tumblr. Για να το θέσω απλά, είχα μια διαστρεβλωμένη ιδέα ότι οι γκέι άνδρες μπορούσαν να αγαπούν ο ένας τον άλλον βαθύτερα απ' ό,τι ένας άνδρας θα μπορούσε να αγαπήσει μια γυναίκα» (fryurt, γυναίκα που απομετάβασε).
• «Το ότι ήμουν εμμονική με το yaoi στα 13 μου με έκανε να θέλω τόσο πολύ να είμαι ένα χαριτωμένο γκέι αγόρι anime... Νομίζω ότι χρησιμοποίησα αυτόν τον "χαρακτήρα" ενός αγοριού για να ξεφύγω από την πραγματικότητά μου ως τραυματισμένο νεαρό κορίτσι» (cinder_garden, γυναίκα που απομετάβασε).
• «Είχα πολλές σεξουαλικές φαντασιώσεις για το να είμαι άνδρας ή απλώς να έχω πέος... Μου άρεσε πολύ το yaoi και το BL και τέτοια πράγματα (όπως σε πολλές τρανς γυναίκες αρέσει το anime και το hentai)» (kanalisieren, γυναίκα που απομετάβασε).
• «Είναι το yaoi. Τα κορίτσια (ειδικά τα μη συμμορφούμενα με το φύλο και/ή γκέι) μπαίνουν στον δίαυλο yaoi -> μετάβαση. Το yaoi δίνει σε αυτά τα κορίτσια έναν τρόπο να εξερευνήσουν την έλξη και το σεξ ΧΩΡΙΣ να συναντήσουν τον βίαιο σεξισμό του ετεροφυλόφιλου πορνό» (beanndog, γυναίκα που απομετάβασε).

Ένας σχολιαστής σημειώνει τη διάκριση μεταξύ yaoi (γραμμένου από γυναίκες και για γυναίκες) και bara (που απευθύνεται σε γκέι άνδρες): «Το yaoi συνήθως γράφεται από γυναίκες για γυναίκες — το bara είναι αυτό που πραγματικά απευθύνεται σε αληθινούς γκέι άνδρες, και αυτά τα ftm "τρανς αγόρια" δεν έχουν σχεδόν κανένα ενδιαφέρον για το bara» (DraftCurrent4706, γυναίκα που απείχε από τη μετάβαση). Αυτό υποδηλώνει ότι η φαντασίωση δεν αφορά πραγματικούς γκέι άνδρες αλλά μια γυναικείας προέλευσης εξιδανίκευση του ανδρικού/ανδρικού ρομάντζου — κάτι που συνάδει με την AAP ως φαντασίωση στραμμένη προς τα μέσα και όχι ως γνήσιο ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό.

Οπτικές των τρανς ατόμων

Τα άτομα με τρανς ταυτότητα απορρίπτουν γενικά τη θεωρία της AAP, αν και αυτή λαμβάνει πολύ λιγότερη προσοχή από την AGP. Τα κύρια επιχειρήματα:

• Είναι ταυτότητα, όχι φετίχ. Οι τρανς άνδρες περιγράφουν την έλξη τους προς τους άνδρες απλώς ως ομοφυλοφιλική: «Πριν αποδεχτώ ότι είμαι τρανς, η εμμονή με τους άνδρες έμοιαζε κιόλας ομοφυλοφιλική... Ένιωθα ότι με έλκυαν οι άνδρες από την οπτική ενός άνδρα» (Migitri, FTM). Το αίσθημα του να είσαι «άνδρας που του αρέσουν οι άνδρες» ερμηνεύεται ως απόδειξη ανδρικής ταυτότητας, όχι ως αυτοανδροφιλία.
• Η δυσφορία δεν είναι διέγερση. Πολλοί τρανς άνδρες περιγράφουν αηδία για το ότι είναι «η γυναίκα» σε σχέσεις με άνδρες και ανακούφιση μετά τη μετάβαση: «Ανακάλυψα ότι ήμουν πραγματικά αντίθετος στο να είμαι με άνδρες, γιατί μισούσα να είμαι η 'φιλενάδα' τους» (IUsedAFarcaster, FTM). Αυτό πλαισιώνεται ως κοινωνική δυσφορία, όχι ως σεξουαλική παραφιλία.
• Τα σεξουαλικά συναισθήματα δεν ακυρώνουν την ταυτότητα. Το επιχείρημα ότι το να βρίσκει κανείς τον εαυτό του ελκυστικό ως άνδρας είναι «έμφυλη ευφορία» ή απλώς αυτοπεποίθηση, και όχι φετίχ: «Ως τρανς άνδρας, έβρισκα τον εαυτό μου σέξι και ελκυστικό... Απλώς έβρισκα τον εαυτό μου ελκυστικό ως άνδρα» (αφήγηση ατόμου που απο-μετάβηκε, Chelstrawberrymuffin, γυναίκα που απο-μετάβηκε — σημειώστε ότι αυτό είναι ένα άτομο που απο-μετάβηκε και περιγράφει το μοτίβο αναδρομικά).
• Η έννοια είναι ύβρις. Ορισμένες τρανς κοινότητες αντιμετωπίζουν το AAP ως όπλο που χρησιμοποιείται για την απονομιμοποίηση των τρανς ανδρών, παρόμοια με το πώς το AGP χρησιμοποιείται εναντίον των τρανς γυναικών. Το wiki του LGBTQIA+ το περιγράφει ως «ψευδοεπιστήμη... που χρησιμοποιείται σε σύγχρονα τρανσφοβικά επιχειρήματα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περιγραφές των τρανς ανδρών — «Ένιωθα ότι με έλκυαν οι άνδρες από την οπτική ενός άνδρα» — δεν διακρίνονται προφανώς από αυτό που περιγράφει το AAP. Η διαφορά είναι στην ερμηνεία: το ένα το αποκαλεί ταυτότητα, το άλλο παραφιλία. Η ίδια υποκειμενική εμπειρία μπορεί να πλαισιωθεί και με τους δύο τρόπους.

Οπτικές των ατόμων που απο-μετάβηκαν

Οι γυναίκες που απο-μετάβηκαν είναι η ομάδα που πιθανότερα περιγράφει το AAP από βιωμένη εμπειρία. Ένα επαναλαμβανόμενο θέμα είναι η αναγνώριση μετά την απο-μετάβαση:

• Αναγνώριση του σεξουαλικού κινήτρου. «Παραδέχομαι απόλυτα ότι είμαι αυτοανδροφιλική και ότι είμαι έτσι από τα 13 μου... Η μετάβαση δεν με βοήθησε να νιώσω πιο άνετα με αυτό· με έκανε να νιώσω χειρότερα, επειδή απλώς αποσυνδέθηκα πλήρως από το σώμα μου. Ένιωσα πολλή ντροπή και νομίζω ότι εν μέρει σκεφτόμουν τη μετάβαση ως τρόπο να 'διορθώσω' τον εαυτό μου. Δεν βοήθησε. Αυτό που τελικά με βοήθησε να ξεπεράσω την ντροπή ήταν απλώς να αποδεχτώ ότι το φύλο μου είναι θηλυκό, ότι έχω AAP και ότι αυτό πραγματικά δεν είναι κακό» (wetfart41968, αμφισβητεί τη δική της έμφυλη μετάβαση).
• Το AAP ως μηχανισμός αντιμετώπισης, όχι απλώς σεξουαλική ορμή. «Το φετίχ σχεδόν πάντα αφορά κάτι βαθύτερο και μη σεξουαλικό. Δεν είναι διαστροφή, αλλά ένας άτυπος τρόπος να καλύψεις μια βασική ανάγκη που έχει ο καθένας... Μια πολύ χαλαρή αναλογία θα ήταν σαν να μην σου έμαθαν ποτέ πώς να ψωνίζεις σε σούπερ μάρκετ και να άρχισες να κλέβεις όλο το φαγητό σου αντ' αυτού» (cranberry_snacks, desisted).
• Ο αγωγός του yaoi. Όπως περιγράφεται παραπάνω, πολλές γυναίκες που απο-μετάβηκαν εντοπίζουν το AAP τους στην κατανάλωση yaoi/BL και το περιγράφουν ως μια φαντασίωση που μπερδεύτηκε με ταυτότητα: «Δεν είμαι άνδρας γεννημένος σε λάθος σώμα. Είμαι γυναίκα που της αρέσει να φαντάζεται τον εαυτό της ως άνδρα σεξουαλικά. Αυτό είναι εντάξει» (wetfart41968, αμφισβητεί τη δική της έμφυλη μετάβαση).
• Το AAP συζητείται πολύ λιγότερο από το AGP. «Μισώ το πώς όλοι λατρεύουν να μιλούν για το AGP αλλά ποτέ για το AAP. Αυτό το πράγμα επηρεάζει και τα δύο φύλα και θα ήθελα πολύ να μιλιέται περισσότερο» (drink-fast, γυναίκα που απο-μετάβηκε). Η σιωπή οφείλεται εν μέρει στο ότι η γυναικεία σεξουαλικότητα το εκφράζει λιγότερο χυδαία, και εν μέρει στο ότι η έννοια αποκηρύχθηκε προτού προλάβει να μελετηθεί.
• Δεν συμφωνούν όλοι ότι το AAP είναι όλη η ιστορία. Μερικές γυναίκες που απο-μετάβηκαν βλέπουν το AAP ως έναν παράγοντα ανάμεσα σε τραύμα, εσωτερικευμένη μισογυνία, αυτισμό και κοινωνική μετάδοση. «Νομίζω ότι το AGP/AAP συμβαίνει όταν δεν μπορούμε να βρούμε τον εαυτό μας ελκυστικό/άξιο ως το [φύλο γέννησής μας]. Συνήθως εξαιτίας αυτοαηδίας που πηγάζει από τραύμα ή μη ρεαλιστικούς/ανέφικτους σωματικούς στόχους» (Luck_Unlucky2, γυναίκα που desisted).
• Η μετάβαση δεν το επιλύει. «Αν μεταβείς, δεν θα αποκτήσεις το είδος σώματος που φαντάζεσαι, ούτε θα μπορείς να κάνεις το είδος σεξ που φαντάζεσαι... Ωστόσο, θα αντιμετωπίσεις προβλήματα υγείας, εξάρτηση από τη φαρμακοβιομηχανία, υπογονιμότητα, διακρίσεις» (DetransLaura, γυναίκα που απο-μετάβηκε).

Ανάλυση: Τι μπορεί να συναχθεί λογικά

1. Το φαινόμενο υπάρχει. Οι γυναίκες που διεγείρονται σεξουαλικά όταν φαντάζονται τον εαυτό τους ως άνδρες περιγράφουν τον εαυτό τους με σαφήνεια και συνέπεια. Η άρνηση αυτού απαιτεί να απορρίψουμε τόσο τα δεδομένα των άτυπων ερευνών όσο και τις μαρτυρίες όσων έχουν αποχωρήσει από τη μετάβαση. Ο ισχυρισμός του Blanchard ότι το AAP «δεν υπάρχει» δεν στηρίζεται σε αποδείξεις — στηρίζεται στην απουσία έρευνας την οποία επέλεξε να μην κάνει.

2. Τα επιστημονικά στοιχεία είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Σε αντίθεση με το AGP, για το οποίο υπάρχουν τα κλινικά δεδομένα του Blanchard (όσο αμφισβητούμενα κι αν είναι), το AAP δεν έχει μεγάλης κλίμακας κλινικές μελέτες. Αυτό είναι ένα κενό στη βιβλιογραφία, όχι ένα εύρημα. Η έννοια προτάθηκε, αποκηρύχθηκε και αφαιρέθηκε από το DSM προτού τη μελετήσει κανείς σωστά.

3. Το AAP ενδέχεται να μην είναι συμμετρικό με το AGP. Τα πρότυπα συσχέτισης διαφέρουν — το AAP στις γυναίκες δεν ακολουθεί με σαφήνεια την έλξη προς τους άνδρες όπως το AGP ακολουθεί την έλξη προς τις γυναίκες. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι το AAP είναι διαφορετικό φαινόμενο, ή ότι η γυναικεία σεξουαλικότητα μετριέται ανεπαρκώς από εργαλεία σχεδιασμένα από άνδρες. Χρειάζεται περισσότερη έρευνα.

4. Η σύνδεση με το yaoi/BL είναι πραγματική αλλά δεν είναι όλη η ιστορία. Μεγάλο ποσοστό των γυναικών που αποχώρησαν από τη μετάβαση περιγράφουν το yaoi ως πύλη προς φαντασιώσεις τύπου AAP. Ωστόσο, κάποιες περιγράφουν το AAP χωρίς καμία έκθεση σε yaoi, και πολλοί θαυμαστές του yaoi δεν αναπτύσσουν ποτέ AAP. Η φαντασία είναι επιταχυντής, όχι αιτία.

5. Οι ερμηνείες της μετάβασης και της αποχώρησης δεν διακρίνονται εύκολα. Η ίδια υποκειμενική εμπειρία — «νιώθω σαν άνδρας που έλκεται από άνδρες» — ονομάζεται ταυτότητα από τη μία ομάδα και παραφιλία από την άλλη. Καμία από τις δύο ερμηνείες δεν είναι αποδείξιμη εκ των έσω. Κλινικά σημαντικό είναι αν το άτομο λαμβάνει μη αναστρέψιμες αποφάσεις βασισμένο σε μια φαντασίωση που η μετάβαση δεν μπορεί να εκπληρώσει.

6. Το AAP αξίζει ειλικρινή μελέτη, όχι απόρριψη. Το θέμα είναι πολιτικά τοξικό: οι χώροι των trans το απορρίπτουν ως ύβρι, και ορισμένοι χώροι κριτικοί απέναντι στο φύλο το χρησιμοποιούν ως όπλο. Κανένα από τα δύο δεν βοηθά τις γυναίκες που ζουν με αυτό. Αυτό που χρειάζεται είναι έρευνα που ρωτά γυναίκες για σεξουαλικές φαντασιώσεις με το αντίθετο φύλο χωρίς να τις ντροπιάζει, τις παρακολουθεί μακροπρόθεσμα και διαχωρίζει το AAP από το τραύμα, τον αυτισμό και την κοινωνική μετάδοση.

Αναφορές

• Κάμερον, Λ. (11 Απριλίου 2013). Πώς ο ψυχίατρος που συνέγραψε το εγχειρίδιο για το σεξ μιλά για το σεξ [συνέντευξη με τον Ρέι Μπλανσάρ]. Vice. Δήλωση για την αυτοανδροφιλία: «Την πρότεινα απλώς για να μην κατηγορηθώ για σεξισμό [...] δεν πιστεύω ότι το φαινόμενο υπάρχει καν.» πηγή.
• Μπλανσάρ, Ρ. (2018). Tweet για τον αυτοομοερωτισμό. πηγή.
• Λόρενς, Α. Α. (2009). Επινόησε τον όρο «αυτοανδροφιλία» ως το θηλυκό αντίστοιχο της αυτογυνεφιλίας. Αναφέρεται στο transgendermap.com.
• Λέμιλερ, Τζ. Δεδομένα έρευνας για τις φαντασιώσεις γυναικών με το αντίθετο φύλο: 11% φαντασιώθηκαν να γίνουν άνδρες, 20% να ντυθούν ως άνδρες. Αναφέρεται στο Σεράνο (2010).
• Βιλ, Τζ. Φ., Κλαρκ, Ντ. Ι., & Λόμαξ, Τ. Κ. (2008). Σεξουαλικότητα των τρανσεξουαλικών από άνδρα σε γυναίκα. Archives of Sexual Behavior. Αναφέρεται στο Σεράνο (2010).
• Σεράνο, Τζ. (2010). Autogynephilia, Ad Hoc Hypotheses, and Handwaving. πηγή.
• Εκτιμήσεις επικράτησης της αυτοανδροφιλίας (0,4%, 5,5%, 6,7%) από μελέτες γενικού πληθυσμού που χρησιμοποιούν τον τραβεστιστικό φετιχισμό ως δείκτη. Αναφέρεται στη σύνοψη της έρευνας του tailcalled.
• Genspect (2023). Τυπολογία, ταξινόμηση και διάγνωση της έμφυλης δυσφορίας. πηγή.
• Ομάδα εργασίας του WPATH για τον τραβεστιστικό φετιχισμό (2010). Πρέπει ο τραβεστιστικός φετιχισμός να ταξινομηθεί στο DSM 5; Συστάσεις από τη διαδικασία συναίνεσης του WPATH για την αναθεώρηση της διάγνωσης του τραβεστιστικού φετιχισμού. International Journal of Transgenderism, 12(4). πηγή.
• American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5): Τραβεστιστική διαταραχή (302.3). πηγή.