Summary
This BMJ investigation asks whether the US claim of medical agreement on treating gender distress in young people is backed by evidence. Block looks at the three most-quoted US guidance documents (from WPATH, the American Academy of Pediatrics and the Endocrine Society) and interviews experts on how they were made. Research reviews behind these guidelines rated the evidence for teenagers as low or very low quality, yet strong recommendations were made, and the pediatrics statement was not based on a formal review of the research. Meanwhile Sweden, Finland and NHS England were restricting medical treatment. It documents real weaknesses in the US guidelines and showed a major journal took the debate seriously. But it is journalism: the reporter chose the sources and examples, some figures (such as 20–30% stopping hormones) come from limited studies, and some readers called it biased.
Key findings
- گروه‌های پزشکی آمریکا (WPATH، آکادمی کودکان آمریکا و انجمن غدد درون‌ریز) از بلوکر بلوغ، هورمون‌های جنس مخالف و در برخی موارد جراحی برای زیر 18 سال‌ها حمایت می‌کنند، در حالی که سوئد و فنلاند مراقبت روان‌شناختی را در اولویت قرار دادند و جراحی را به بزرگسالان محدود کردند.
- انجمن غدد درون‌ریز از یک نظام رسمی برای ارزیابی شواهد استفاده کرد و شواهد همهٔ توصیه‌های خود برای نوجوانان را «پایین» یا «بسیار پایین» ارزیابی کرد، اما گاهی توصیه‌های قوی کرد. گوردون گایات، از بنیان‌گذاران آن نظام ارزیابی، گفت این باید نادر باشد و به‌روشنی توضیح داده شود.
- رهنمود 2022 WPATH نظام ارزیابی شواهد ندارد. مارک هلفند، کارشناس رهنمودها، گزاره‌هایی یافت که با مرورگران پژوهشی خود رهنمود «در تضاد» بود، آن‌ها که شواهد اثر هورمون‌ها بر کیفیت زندگی، افسردگی و اضطراب را کم‌کیفیت ارزیابی کرده بودند.
- نویسندهٔ اصلی بیانیهٔ سیاستی 2018 آکادمی کودکان آمریکا گفت فرایند آن دقیقاً مرور رسمی پژوهش به‌حساب نمی‌آمد. کاکرین، گروه پیشرو مرور شواهد، پس از بررسی کارشناسان از انتشار یک مرور پیشنهادی دربارهٔ بلوکر بلوغ خودداری کرد.
- خلاصه‌ای از 61 مرور پژوهشی از دانشگاه مک‌مستر، با هزینهٔ سازمان مدیکید (بیمهٔ درمانی عمومی) فلوریدا، «عدم قطعیت زیاد» دربارهٔ بلوکرها، هورمون‌ها و جراحی در جوانان یافت.
- دو مطالعهٔ اخیر (یک ممیزی مطب پزشک خانوادهٔ بریتانیا و پرونده‌های داروخانهٔ ارتش آمریکا) نشان داد 20 تا 30% بیماران ممکن است ظرف چند سال هورمون را قطع کنند، اما این‌ها قطع را سنجیدند، نه پشیمانی یا دترنزیشن.
- درمانگران درمان پزشکی سریع‌تر و ارزیابی سلامت روان کمتر را توصیف کردند. در مطالعه‌ای در کلینیک کودکان سیاتل، دوسوم نوجوانان ظرف 12 ماه از نخستین ویزیت‌شان هورمون مصرف می‌کردند.
Conclusion
This investigative report from The BMJ concludes that despite claims of consensus, gender-affirming medical treatments for minors with gender dysphoria lack strong evidence-based support. Key findings include: (1) US medical organizations (WPATH, AAP, Endocrine Society) endorse gender-affirming care including puberty blockers, hormones, and surgeries, while several European countries (Sweden, Finland, France, UK) have moved to restrict medical interventions for minors, prioritizing psychological care; (2) systematic reviews commissioned by guideline bodies found evidence quality to be "low" or "very low," with experts criticizing the misapplication of "evidence-based" labeling to recommendations not meeting rigorous standards; (3) the surge in treatment of minors—particularly birth-registered females with no prior history of gender dysphoria—has outpaced research, with long-term outcomes unknown and detransition rates potentially as high as 20-30%; (4) clinical practice has shifted toward rapid medicalization, with concerns about inadequate assessment and perfunctory informed consent processes; and (5) prominent evidence-based medicine experts conclude that when rigorous systematic reviews find "we don't know," claims of certainty are not evidence-based, and consensus-based guidelines should not be called evidence-based.