آنچه مرورها و ارزیابی‌ها نشان می‌دهند
مرورهای مستقل شواهد در این مجموعه به نتیجه‌ای یکسان می‌رسند: شواهد اینکه مسدودکننده‌های بلوغ و هورمون‌های جنسیت مخالف پریشانی جنسیتی، سلامت روان یا کیفیت زندگی خردسالان را بهبود می‌دهند، ضعیف است. مرورهای دانشگاه یورک برای بازبینی Cass انگلستان، 50 مطالعه مسدودکننده و 53 مطالعه هورمون را ارزیابی کردند که در هر دسته تنها یکی با کیفیت بالا درجه‌بندی شد و نتوانستند درباره اثر مسدودکننده‌ها بر پریشانی یا سلامت روان نتیجه‌ای بگیرند (Cass Review, 2024). به‌روزرسانی جست‌وجوی NICE در 2020 تا 2023 هیچ مطالعه مسدودکننده واجدشرایط تازه‌ای نیافت (Zepf و همکاران، 2024). مرور دولت ایالات متحده، با تکیه بر 17 مرور شواهد پیشین، شواهد مربوط به سلامت روان، کیفیت زندگی و پشیمانی را برای هر مداخله بسیار ضعیف درجه‌بندی کرد (U.S. Department of Health and Human Services, 2025). مرور یوتا در 2025 به نتیجه‌ای مخالف رسید، اما نقدی استدلال می‌کند که هرگز قطعیت کلی شواهد را درجه‌بندی نکرد (Society for Evidence-Based Gender Medicine, 2026).
ارزیابی خود راهنماها به همان سو اشاره می‌کند. از 23 سند راهنما که با ابزار ارزیابی استاندارد درجه‌بندی شدند، تنها راهنماهای سوئد و فنلاند در استحکام تدوین بالای 50% گرفتند؛ استانداردهای 2022 WPATH 35% و راهنمای 2017 انجمن غدد درون‌ریز 42% گرفتند و بیشتر راهنماهای دیگر از این دو گرفته شده‌اند (Taylor و همکاران، 2024). ارزیابی جداگانه‌ای از شش فصل WPATH استحکام را 39–47% و قابلیت کاربرد را 28–40% درجه‌بندی کرد و تنها 2 نفر از 8 ارزیاب توصیه کردند بی‌تغییر بمانند (Zhang و همکاران، 2026). انجمن غدد درون‌ریز شواهد پشت هر توصیه نوجوانان را پایین یا بسیار پایین درجه‌بندی کرد اما با این حال چند توصیه قوی صادر کرد و مرورهای سفارشی آن فقط ایمنی استخوان و قلبی‌عروقی را پوشش دادند (Hembree و همکاران، 2017). WPATH اعلام کرد که مرور سیستماتیک پیامدهای نوجوانان «ممکن نیست» (Coleman و همکاران، 2022).
محدودیت‌های شواهد
بخش زیادی از این ادبیات به‌جای درستی توصیه‌های مشخص، فرایند و گزارش‌دهی را ارزیابی می‌کند و نمره‌های پایین راهنما به‌خودی‌خود آسیب را نشان نمی‌دهند. چند نقد توسط سازمان‌هایی که درباره این موضوع کارزار می‌کنند تأمین مالی یا نوشته شده‌اند و منتقدان بازبینی Cass نیز منافع دارند. شواهد اثر سیاستی نازک است: تحلیلی خودمنتشرشده از ممنوعیت‌های ایالتی آمریکا تغییرات نرخ خودکشی را در میان همه 15 تا 19 ساله‌ها نزدیک به صفر یافت، اما با یک تا سه سال داده و پیامدی که در جمعیتی رقیق می‌شود که در آن جوانان تحت تأثیر سهم بسیار کوچکی‌اند (Greene & Kingsbury, 2026).