Alle verhalen

Twee jaar testosteron, en een stem waarmee ze niet kan huilen

Vrouw · Gedetransitioneerd279
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die rond mijn 16e-17e met testosteron begon en op een wachtlijst voor een mastectomie stond, maar de operatie heb ik vermeden. Mijn belangrijkste blijvende schade is een blijvend vermannelijkte stem, waardoor ik niet meer kan zingen, schreeuwen of op natuurlijke wijze huilen, wat me ernstig van streek maakt en 'suïcidaal' laat voelen. Nu leef ik als hetero, conservatieve biologische vrouw met een vriend en ben ik al jaren bezig mijn vrouwelijkheid terug te winnen. Ik schrijf mijn transitie toe aan het fetisjiseren van homoseksuele mannenrelaties, isolatie, depressie en de invloed van sociale media, en ik ben kritisch over transitie bij jongeren en over non-binaire identiteit. Ik pleit voor strengere leeftijdsgrenzen voor transitiegeneeskunde en betere medische ondersteuning bij detransitie.

Volledig verhaal

I am a detransitioned female (FTMTF) who was born female and identified as a trans boy/gay male/femboy in my teens. I started testosterone around age 16-17 and was on a mastectomy waitlist but never had the surgery, which I now see as a near-miss that haunts me. My permanent changes from testosterone include a masculinized voice I describe as having '13 year old puberty boy vocal chords' — I can't audibly sing, scream, or cry naturally and have to use a fake voice daily, which causes me 'doom nights' and despair. I am 4'11", which combined with a youthful/feminine look made me appear like a young boy, and I say predatory men were drawn to that 'little boy look' with my kawaii things. I now identify as a straight, conservative biological female with a boyfriend, and I've worked hard to reclaim femininity — long hair, balayage, skincare, contact lenses, feminine clothing — after years of figuring out 'how to be a girl again.' I describe myself as having been 'suicidy over being FTMTF.' I believe my transition was driven by fetishizing gay male relationships — I 'wanted to be one so bad' but was never actually masculine, was a 'femboy/think' and still wanted cute girly things. I felt ugly and unlovable as a girl and believed I could only find real love as a gay boy. I was severely isolated and depressed at the time. I also had a phase of being a huge fan of FTM YouTubers (UpperCaseChase1 and Aaron) and their podcast, which shaped my transition; now detrans, I feel uncomfortable watching that content. I'm critical of non-binary identity, believing it stems from young people creating rigid gender stereotypes and reacting against them during an 'emo phase.' I advocate for restricting hormones until after 18 and surgery until after 25, and I want better medical support for detransition — laser hair removal, genital and vocal restoration as standard healthcare. I've advised a younger person questioning transition to explore cross-dressing instead of hormones/surgery, and I've shared practical feminization tips with other detransitioned women. I regret the voice change most acutely and am saving for a specialized voice surgery with a doctor in Colombia, though his prices are high.