Twee jaar testosteron, en een stem waarmee ze niet kan huilen
- Aanhoudende medische behoeften
- Angst
- Besef van seksuele factoren (AGP/AAP)
- Depressie
- Escapisme
- Fetisj acceptatie
- Geestelijke gezondheidsproblemen
- Heeft spijt van de overgang
- Hormonen slikte
- Hormoon- en lichaamsspijt
- Laag zelfbeeld
- Medische complicaties
- Online beïnvloed
- Onomkeerbare veranderingen
- Ontgoocheling binnen de gemeenschap
- Seksuele factoren (AGP/AAP)
- Sociale angst en isolatie
- Spijt van stemverandering
- Suïcidale gedachten
- Trauma-achtergrond
- Veranderde seksualiteit
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die rond mijn 16e-17e met testosteron begon en op een wachtlijst voor een mastectomie stond, maar de operatie heb ik vermeden. Mijn belangrijkste blijvende schade is een blijvend vermannelijkte stem, waardoor ik niet meer kan zingen, schreeuwen of op natuurlijke wijze huilen, wat me ernstig van streek maakt en 'suïcidaal' laat voelen. Nu leef ik als hetero, conservatieve biologische vrouw met een vriend en ben ik al jaren bezig mijn vrouwelijkheid terug te winnen. Ik schrijf mijn transitie toe aan het fetisjiseren van homoseksuele mannenrelaties, isolatie, depressie en de invloed van sociale media, en ik ben kritisch over transitie bij jongeren en over non-binaire identiteit. Ik pleit voor strengere leeftijdsgrenzen voor transitiegeneeskunde en betere medische ondersteuning bij detransitie.