Alle verhalen

Gepest omdat ze genderonconform was, daarna ‘uit de identiteit stappen’

Vrouw · Gedesisteerd402
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedesisteerde vrouw die zich identificeerde als non-binair neigend naar transman maar nooit medicaliseerde. Ik werd als kind misbruikt door volwassen vrouwen en gepest omdat ik genderonconform was, wat me eind twintig/begin dertig deed ‘uit mijn identiteit stappen’. Ik heb ADHD en autisme en omschrijf mezelf nu als genderabolitionist en apathisch biseksueel. Ik ben al jaren gedesisteerd maar blijf sociaal geïsoleerd, wantrouw vrouwelijke vrouwen en ben bang als defect gezien te worden. Ik ben getrouwd met een man en heb geen kinderen.

Volledig verhaal

I was born female in the 1980s and grew up as a tomboy who hated myself for not 'feeling' like a woman. In my teens and twenties, peers told me I wasn't a 'real woman' because I didn't pay attention to costume and performance, and I was physically and emotionally abused by adult women in childhood. When I didn't wear makeup, people threw homophobic slurs at me or taunted that I wanted to be a man or was 'a thing or an it.' In my late twenties to early-mid thirties, the damage came home and I identified out — I identified as non-binary for a while, leaning trans-man, but I never medicalized (no hormones or surgery). I've been desisted for years now and am approaching 40. I have ADHD and autism, and I was intensely fixated on male-dominated interests, which made social connection hard. I also went on a strict diet at one point and lost a lot of hair around my front scalp, which made me self-conscious; I used a topper wig, biotin, and minoxidil and recovered my pre-diet hairline. I used to consider myself straight but now describe myself as apathetically bisexual; I'm married to a man (my SO) and have no children. I now call myself a gender abolitionist and see gender ideology as misogyny and homophobia made polite. I've become something of a hermit — I keep other women (except my mother) at arm's reach and am convinced others will reject me. I still distrust and fear feminine women, my bullies, and feel I'll always be seen as a defective woman. I struggle with feeling like I don't belong in women's spaces even at a store like Ulta. I focus on my writing and drawing. I don't regret detransitioning per se, but the social damage and isolation persist and I worry I'd obsess even more if I became a full shut-in.