Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde vrouw (ftmtf) uit Rusland, als vrouw geboren, die zich vanaf mijn midden tiener jaren als trans identificeerde en op mijn 22e detransitioneerde na vier jaar testosteron. In 2023 liet ik mijn juridische documenten wijzigen naar man, vlak voordat Rusland geslachtsverandering verbood, en ik heb diep spijt van mijn transitie; ik rouw om mijn stem, de veranderingen in mijn gezicht, mijn haarlijn en zeven verloren jaren. In 2025 stopte ik met T en word ik gecontroleerd door een endocrinoloog terwijl mijn hormonen normaliseren, al liggen mijn waarden nog niet helemaal in het typisch vrouwelijke bereik en vrees ik blijvende gezondheidsschade. Ik ervaar nog steeds dysforie en leed over mijn lage stem en mannelijke gezichtstrekken, en ik controleer voortdurend mijn stem zodat anderen die niet horen. Ik blijf verbonden met Russische detrans-gemeenschappen en ben kritisch over hoe detransitie en desistance worden besproken.
Volledig verhaal
I am a detransitioned woman from Russia who was born female and identified as trans for about seven years. My gender dysphoria began around age 14-16; at 16 I wrote to a detrans woman asking how to save myself from transition, but I dismissed her advice and a year later told her I no longer doubted my trans identity. I started testosterone with a psychiatrist's permission after seeing psychiatrists for my document change, and I was on hormones for four years. In 2023, just before Russia passed a law banning sex change, I changed my legal documents to male; my certificate number was 2000, meaning I was the two-thousandth person to reach that step out of 150 million people (0.001%). I did not regret it at first. I stopped testosterone in 2025 after four years; doubts began creeping in the previous September, arising while I was hospitalized without a razor and saw a scared 16-year-old girl in the mirror. I am now 22, four months off T at my last post, with my endocrinologist monitoring my hormones returning to normal. I deeply regret the transition: I hate myself for not questioning whether I really had gender dysphoria or something else, and I grieve my voice, face, hair, and the seven years lost. My face changed dramatically on T (longer, masculine, aged about 10 years, potato-like nose, big jaw, lost cheeks, changed eye shape), my hairline receded, and I developed heavy facial hair; I use minoxidil for my hairline and plan electrolysis for facial hair since epilation only helps temporarily. My voice is deep enough that I must control it so people don't hear my 'disgusting male voice,' and voice training makes my throat hurt. My weight went from 45 kg to 55 kg on T and 50 kg off. I worry constantly about health damage and asked my endocrinologist about needing estrogen therapy and supplements like calcium for osteoporosis; my T and E levels are close to normal for women but not quite there. I still experience dysphoria and a 'hole in my soul' — hearing my voice hurts just as it did before transition. I am in contact with Russian detrans communities and helped connect another Russian detrans person with resources; I note that in Russia the trans community does not reject detrans people as Western ones do. I have discussed changing documents back through courts with a lawyer or organizations. I am critical of how detransition is treated and pushed back on someone conflating desistance with detransition.