Alle verhalen

Niet meer doorgaan, niet meer als vrouw identificeren

Man · Gedetransitioneerd88
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben als man geboren, transitioneerde om als vrouw te leven en ben sindsdien bezig met afstand nemen van de transitie, nadat ik worstelde met het niet kunnen doorgaan als vrouw en me geïsoleerd voelde bij het proberen door het vrouwzijn te navigeren zonder vrouw te zijn. Ik schrijf nu met empathie aan anderen in dezelfde positie, maar met een kritische houding tegenover het bevestigen van een transidentiteit die ik schadelijk vind; ik zei tegen iemand dat hij geen mislukte man is en dat hij het dag voor dag moet nemen zonder zich druk te maken om labels. Ik identificeer me momenteel niet als vrouw.

Volledig verhaal

I was born male and transitioned to live as a woman, and I've been through nearly the same experience as the person I was writing to — struggling with not being able to pass and trying to navigate life as a woman. I know how isolating and lonely it can be, wanting to navigate womanhood without actually being a woman. I've come to the point of moving on from transition myself. In my replies, I pushed back on other commenters who were validating the person's identity as a woman, arguing that telling a male human being they're just like other women without feminine qualities is unhelpful and that it feeds into something clearly hurting them. I was firm that this person is male-to-female and not a woman, while also saying I empathize with how they're feeling because I've been through nearly the same experience. In my main comment to them, I told them they're not a failed man, just someone going through a complicated experience. I acknowledged it is really hard to come to terms with what we can and can't change about our bodies, and that we have to consider what will be best for ourselves in the long run, which looks different for everyone. I encouraged them not to stress about labels for now, or about trying to find which role they belong in or who they should be, and to take one day at a time, expressing my belief that in time they will come to accept themselves in whichever form that may be.