Drie jaar testosteron, vier jaar zonder hormonen
- Aanhoudende medische behoeften
- Alleen bevestigende therapie
- Desillusie over online gemeenschap
- Geaccepteerd lichaam van geboortegeslacht
- Geïnternaliseerde misogynie / misandrie
- Heb topoperatie gehad
- Heeft spijt van de overgang
- Hormonen slikte
- Medische complicaties
- Nu onvruchtbaar
- Ongemak over sociale rollen
- Onomkeerbare veranderingen
- Ontevredenheid over de zorg
- Ontgoocheling binnen de gemeenschap
- Ouderlijke of medische dwang
- Verzoening met het lichaam
- Zelfreflectie
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde vrouw (ftmtf), 27 in 2019, die drie jaar testosteron gebruikte en een volledige hysterectomie kreeg, en daarna ongeveer vier jaar zonder hormonen zat. Ik had overgangsklachten (opvliegers, slapeloosheid) maar voel me nu comfortabel, stabiel en niet meer depressief of dysforisch, en ik aarzel om met oestrogeen te beginnen. Ik heb spijt van het transitiepad zelf: ik was 'wanhopig misleid op een beïnvloedbare leeftijd' en werd door het gratis Canadese systeem heen geduwd door een professional, en nu adviseer ik anderen om transitie grondig in twijfel te trekken. Ik heb te maken met een mislukte mastectomie (een bobbelige borstkas waarvoor ik een gewatteerde sportbeha nodig heb), aanhoudende gezichtsbeharing waarvoor ik wekelijks elektrolyse laat doen, en een diepe angst voor verdere operaties. Ik heb kritische opvattingen over transitie, vooral voor kinderen, en over online trans-bevestigende gemeenschappen.