Alle verhalen

Van 2 tot 9 jaar een jongen willen zijn

Vrouw · Gedesisteerd73
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde/gedesisteerde vrouw die nooit medisch is getransitioneerd. Ik wilde een jongen zijn van ongeveer 2-3 tot 9 jaar, had milde borstdysforie die het ergst was rond 12-15 jaar, en korte perioden van AAP die samenhingen met het kijken naar heteroseksuele porno vanaf mijn 6e, de puberteit op mijn 12e en één keer op mijn 21e — dat alles vervaagde met de tijd door lezen, filosofie en steun van mijn familie in plaats van therapie. Ik concludeerde dat ik nooit trans wilde zijn, alleen de vrijheid om mezelf te zijn, en ik ben dankbaar dat ik in het huidige klimaat niet naar transitie werd geduwd. Ik heb geen operaties, hormonen of voortdurende medische behoeften, en ik reageer sinds 2022 actief in de detrans-gemeenschap.

Volledig verhaal

I started commenting on r/detrans in May 2022 after reading the subreddit for some time; I said I had hesitated to comment because it felt unfair, but posts there made me remember my childhood in detail — how I felt and what I wanted. From around age two or three until I was nine, I always wanted to be a boy. Thanks to the love of my family, I came to understand that being a woman was going to be forever and would never change — but that didn't stop me from being, dressing, and doing things that made me feel good, and most especially, loving women. Looking back at all of it in detail when I grew up, I had the same realization: why go through all this pain, anguish, fear, rejection and damage my body for something that was never going to be? I had some mild dysphoria about my breasts, and some AAP (autogynephilia-adjacent attraction-to-self, as I identified it only the week before that comment) — both of which disappeared with time. The worst of the dysphoria was between about 12 and 15. The AAP came in three short periods: maybe when I started watching heterosexual porn at age six, again when I was entering puberty at 12, and finally once more, very briefly, at 21. Never again after that. I never went to a psychologist — reading, lectures, philosophy and research helped me at a young age. I thanked the original poster because their post made it clear to me forever that I was not and never wanted to be trans; I just wanted the freedom to be myself. I thanked God and everyone who loved me that I grew up as I did and far from this time, saying that in today's world I would surely have been pushed to make the worst decision of my life. I told the poster it is not too late to resume their life. In later comments I shared an NIH article with statistics on genital surgeries among transgender people, wrote that 'nature will always prevail,' and in November 2024 described as 'a strange and uncomfortable phenomenon. Especially for gays' something I had seen a lot of (context not given). In January 2025 I reassured someone, 'You are not ugly. Telling you 💯.'