Alle verhalen

Het was transitie of zelfmoord — en toen begon het veinzen

Man · Gedetransitioneerd677
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde man die transitioneerde na een ernstige depressieve crisis waarin het voelde als mezelf doden of transitioneren, om me vervolgens jarenlang te voelen alsof ik het veinsde. In februari 2021 knipte ik impulsief mijn haar, stopte met scheren en vroeg mensen dicht bij me mijn oude naam en mannelijke voornaamwoorden te gebruiken; de euforie die avond sloeg om in paniek omdat het te overhaast voelde, dus ik viel ongeveer anderhalf jaar terug op een androgyne non-binaire presentatie. In mei 2021 presenteerde ik me weer gelukkig als man en was ik dankbaar dat ik nooit laserontharing had gehad, en in juli 2022 voelde ik me echt goed over hoe ik eruit zie. Ik identificeer me nu als man en voelde me geïsoleerd omdat ik zelden andere gedetransitioneerde mannen zie.

Volledig verhaal

I was born male. My life up to 2011 was marked by a very dark period — I was very depressed, and it basically boiled down to killing myself or transitioning. I transitioned, and for a couple of years I always felt like I was faking it. I never really felt like a woman and I started to miss my life as a man. In a crisis, I cut my hair and went back to using masculine clothing and just felt a rush of euphoria. This breakdown happened in February of 2021 — I was completely impulsive and wanted to be a man again from one day to another. I got a haircut, stopped shaving, got a lot of male clothes, and started telling close people to use male pronouns and my old name again. I felt a lot of euphoria the first day, but that anxiety came back with a vengeance that night because everything felt too rushed and I didn't feel prepared to completely detransition socially, so I froze in panic and went back to a more androgynous and non-binary social presentation. From that day on, I tried to take every day as it comes, thinking that gender can be an experience for me alone in a space where I can feel comfortable every day regardless of how I call myself and how people see me. The last year and a half I'd been living as a non-binary person using mostly androgynous clothing and just gathering the strength to come out as a man again. It was hard, and talking to some close friends helped, but it needed a lot of self-compassion and trying to find whatever felt right for me, whether it is detransition or not. By May 2021 I was happy with my appearance again — I really loved being a manly man once again, and I was happy I hadn't done laser hair removal because I really missed my beard. I just waited it out. By July 2022 I posted a photo timeline (2011, 2019, 2021) and said I feel really good with how I look right now. I've felt really alone because I don't see that many detrans males. I've had a very similar life story to others regarding gender. I don't currently identify as trans; I identify as a man again.