Alle verhalen

Op haar 23e uit de kast als lesbienne, op haar 25e haar lichaam gevonden

Vrouw · Gedesisteerd985
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde/gedesisteerde vrouw die zich eerder als non-binair identificeerde en vanaf de puberteit dysforie ervoer, inclusief zelfbeschadiging en suïcidale gedachten. Ik kwam op mijn 23e uit de kast als lesbienne en voelde me pas rond mijn 25e prettiger in mijn lichaam. Ik verloor mijn online vriendengroep toen ik weigerde nog langer non-binair of man genoemd te worden. Ik heb nog steeds wat dysforie, maar ga ermee om via lichaamsneutrale praktijken zoals mijn haar knippen en me niet conformeren aan femininiteit. Ik zie mezelf nu als vrouw, sta kritisch tegenover genderideologie en pleit voor de op sekse gebaseerde rechten van vrouwen, vooral als homoseksuele vrouw in India.

Volledig verhaal

I was born female and I am a woman. I first started feeling dysphoric around puberty, which I describe as alienating, freaky, uncomfortable, and weirdly gross, with a sense of dread surrounding it. I didn't fit in with other girls and didn't fit in with boys. I wasn't comfortable being called a woman for a long time and hated being perceived as female. I identified as non-binary at one point, largely because I wanted the freedom to do whatever I wanted instead of having to be 'feminine' in some way. I've never been feminine or had traditionally feminine interests, except crochet. I eventually realised gender was made-up nonsense and stopped trying to fit into gender stereotypes, which I found freeing. I came out as a lesbian at 23. I only started feeling more comfortable with my body a few years ago, at 25. I have some dysphoria still, and I've accepted it's not going away anytime soon, so I take steps to alleviate it — cutting my hair, dressing a particular way, not trying to conform to standards of femininity — which help tremendously in making me more comfortable with myself. My dysphoria did lead to self-harm and suicidal ideation at some point. I lost my entire online friend group when I put my foot down and refused to be called non-binary or a man anymore; my ex-group decided that was transphobic. I am Indian, and I'm a homosexual woman living in India where I feel women have very few rights. I have autism. I don't subscribe to the idea of gender or gendered clothing. I wear pants, don't wear makeup, and don't have traditionally feminine traits; my family even uses male pronouns for me, which is not uncommon in my culture. I've been told I'm actually trans many times as a GNC woman, and when I say I don't believe in gender I get declared agender. I've been active in gender-critical and detrans-adjacent online spaces, discussing feminism, sex-based oppression, and my critiques of gender ideology. I've been critical of transition for others in many contexts but also acknowledge some people may need medical help for severe dysphoria. I don't currently identify as trans.