Alle verhalen

Drie jaar van oestrogeen af, en geen spijt over de jaren erop

Man · Gedetransitioneerd53
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde man die enkele jaren als transvrouw op oestrogeen leefde voordat ik stopte; in 2025 was ik ongeveer drie jaar van E af en leef ik nu in mijn geboortegeslacht. Ik had een borstverwijderingsoperatie voor gynaecomastie nadat ik aanvankelijk dacht dat ik ermee opgescheept zou zitten. Ik heb niet sterk spijt van mijn transitie, maar zie het als een leerervaring die me hielp te groeien en zinvolle vrienden te maken. Ik ben tevreden met mijn uiterlijk, vind het niet erg om voor een butch vrouw te worden aangezien terwijl ik me masculien kleed, en probeer anderen in de detrans-gemeenschap aan te moedigen. Ik meld geen psychische crises of suïcidale gedachten.

Volledig verhaal

I detransitioned back to my birth sex after living as a trans woman. I was on estrogen for some years and then stopped; as of summer 2025 I had been off E for about three years. I passed easily while transitioning, and even now, off hormones and dressing masculine, people often mistake me for a butch lesbian woman — which I take as a compliment and don't mind at all. I don't fully understand anymore why I felt such a strong need to transition in the first place, but I've made peace with it as a learning experience. I believe I grew a lot as a person during my time as a trans woman — I learned things and made friends I never would have made otherwise, and I also learned who wasn't really my friend. It brought me to where I am today and I'm all the better for it. I'm now trying to put all of that behind me and move forward in my birth sex, and I believe it's still possible to live a good life. I also dealt with gynecomastia after detransitioning. For a while I thought I was going to be stuck with it, but after a while of searching I was able to find a surgeon and get breast removal. I've encouraged others in similar situations not to give up and to at least get consultations and find out costs before assuming nothing can be done. I try to be encouraging to others in the detrans community — telling people not to feel like they failed anyone, to live their lives, focus on the present, and love themselves. I'm religious and often sign off with 'God Bless.' I'm also comfortable discussing sexuality and physical changes frankly, including clitoral enlargement from hormones and its effects on sexual pleasure. I don't express deep regret about my transition; I frame it more as a chapter of my life that taught me valuable lessons. I'm content with who I've become and with my appearance, and I'm focused on moving forward.