Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die op mijn 19e is getransitioneerd, vanaf mijn 20e 1,5 jaar testosteron nam, in juni 2022 een borstoperatie had en eind 2023/begin 2024 met T stopte. In april 2025 kreeg ik een borstreconstructie en stemfeminiserende therapie, beide door de verzekering vergoed, en ik ga nu volledig door voor vrouw in NYC. Ik heb geen spijt van mijn transitie zelf, maar verwerkte spijt via rouwfasen en zelfpraat, en ik voel me nu 'precies de persoon die ik was voordat ik testosteron nam, alleen nu een vrouw'. Ik laat me online horen om detransitioners te verdedigen tegen het beeld dat ze verwoeste verloren zaken zijn en bekritiseer beide politieke kanten. Mijn geestelijke gezondheid en lichaamsbeeld zijn aanzienlijk verbeterd: ik train dagelijks, mijn lichaam ziet er weer vrouwelijk uit en ik kan niet meer van wie ik ben houden.
Volledig verhaal
I transitioned at age 19 and started testosterone on 05/04/22 at age 20, staying on it for 1 year and 6 months. I got top surgery on 6/16/22. I stopped testosterone about 1.5 years before May 2025, and by February 2026 I had officially been off T longer than I had been on it. Growing a thick teenage-boy mustache on T concerned me as a Black person worried about results, but after just one laser hair removal session (I forgot to schedule the second) my mustache is basically gone.
A year after stopping T I felt like a mess, but by May 2025 I felt perfect — 'the exact person i used to be before taking testosterone, just a woman now.' I got my breasts reconstructed (310cc implants under the muscle) on 4/28/25 and felt amazing. I had worried about saving up for reconstruction and had dark thoughts about ending the 'mistake,' but a job with insurance that covered the procedure changed everything; I got breast reconstruction and voice feminization therapy covered by insurance in NYC. I voice trained and lightened my voice successfully — nobody questions my voice or gender, and I don't remember the last time I was misgendered. I now work out almost every day and my body looks 'insanely feminine again.'
I process regret by acknowledging and accepting my decisions and going through the stages of grief — 'take ur time to cry and scream WHY into the sky.' What helped most was telling myself I've been a woman longer than I lived as a man, and that I no longer have to inject myself to maintain anything — I can just let my body work. I feel I made up for lost woman time by living and presenting as a woman every day. I don't regret my transition itself: 'being trans' never felt harmful to me — it was how I viewed myself that was harmful, and I cherish that experience as part of my path. I was a consenting adult and got what I wanted, and things ended up okay.
I'm really fem-presenting and love showing cleavage and v-necks; I got boobs again because I wanted boobs, and I advise others to ask themselves WHY they want them. I'm Black. I now present fully as a woman and when people guess about me I never correct them. I've pushed back hard against people framing detransitioners as ruined 'lost causes,' calling it a pawn movement, and I've criticized both political sides for lacking real empathy and action. I tell others it gets better with time and to be patient — for most people reversal can take up to 2 years. I'm now a detransitioned woman living happily as a woman, and I'm active in encouraging others going through detransition.