Alle verhalen

Op 18 eierstokken verwijderd, nog wachtend om opnieuw te beginnen

Vrouw · Gedetransitioneerd922
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde vrouw en gendernonconforme lesbienne die spijt heeft van transitie, waaronder hormonen vanaf mijn 16e en verwijdering van mijn eierstokken op mijn 18e zonder geïnformeerde toestemming. Ik geloof dat trauma in mijn kindertijd, grooming online en in de furry-gemeenschap en roofzuchtige trans-identificerende mannen me in wat ik nu zie als een sekteachtige ideologie dreven. Ik geloof niet meer in ‘gender’ en heb mijn vrouwelijkheid geaccepteerd, al ervaar ik nog gevoelloosheid in mijn borst en sociaal verkeerd gegenderd worden. Ik heb nog ongeveer een jaar school te gaan voor ik afstudeer en wegtrek om opnieuw te beginnen, aangezien mijn ouders me niet steunen. Ik waarschuw anderen actief tegen transitie en steun mede-detransitioners.

Volledig verhaal

I am a detransitioned female, a masculine gender-nonconforming lesbian, and I regret transitioning. I was 13 when the 'indoctrination' first started, and by 16 I was fully into it and had started HRT — I wasn't even given an informed consent packet. At 18 I had my ovaries removed, also without informed consent. I say I've permanently damaged my body in a way that cannot be undone, and it hurts badly. I believe traumatic childhood experiences caused the 'gender dysphoria' that led me here. I was groomed sexually online by two transwomen, and I was sexually harassed and threatened by trans-identified males for years, told I couldn't just be a GNC lesbian but had to transition to be happy or loved. I was also groomed repeatedly in the furry community as a kid, which I left, and I see an overlap between transgenderism, furries, kink, and pedophilia. I was kept extremely isolated in the trans community — talking to anyone outside it or with a different perspective was looked down upon, and you risked being dogpiled by your own supposed advocates. When I first started having doubts around 2023, I was firm in supporting 'pro-trans' detransitioners, and even being open to hanging around them got me threatened, called out by a major Twitter account with 20k+ followers, and harassed. I now see trans ideology as a cult — the BITE Model felt oddly familiar. I regret the legal sex change, the hormones, the surgery, and getting involved in what I call a cult. The only part I don't regret is the androgyny. I miss being a lesbian and the simplicity of how I was. I've been told I'm just 'repressing it' when I say I've accepted my femaleness, and people keep calling me 'he' or 'a guy' even after I've been upfront. I experience numbness and sometimes pain under my armpits, and a strange lack of feeling when touching my chest — it feels 'not me.' I have about a year left of school before I graduate, and I plan to move somewhere else and start fresh, away from everyone I knew during this period. My parents won't have any of it, and I look forward to becoming more independent after graduation. I'm a liberal who supports Bernie and AOC, but I can't support gender ideology anymore. I've advocated against transition for others, warning about cross-sex HRT health risks, the lifelong medical patient status, and urging parents to keep kids off puberty blockers, hormones, and surgery. I've reached out to other detransitioning women to offer support. I feel lost, afraid, and completely alone, but I'm working toward a fresh start.