Alle verhalen

Een vriendin zei dat ‘tomboy’ trans betekende — ze stopte eerst met therapie

Vrouw · Gedesisteerd137
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die nooit met testosteron begon, maar stopte met de therapiesessies die daartoe zouden hebben geleid. Ik ging inzien dat mijn trans-identificatie voortkwam uit geïnternaliseerde misogynie, lichaamsdysmorfie en de suggestie van een vriendin dat ik trans was omdat ik een tomboy was. Ik identificeer me nu als vrouw en werk aan mijn problemen; in vijf jaar tijd heb ik geleerd dat kleding en zelfexpressie geen reden zijn om te transitioneren. Ik denk dat de medische veranderingen oppervlakkig zouden zijn geweest en de tijd en het geld niet waard. Ik zie transitie als verheerlijkt in plaats van genormaliseerd, en ik beschouw mezelf als een volwassene die door een fase ging.

Volledig verhaal

I first started questioning my transition around June 2021, when my voice became one of the biggest hangups for me — I loved how high mine went when singing, and that was part of what left me at a crossroads about the next step of my transition. By November 2021 I was advising others in a similar spot to take their time with such decisions while stressed, which mirrored my own need for a clearer head. I never actually started testosterone. I had been in therapy sessions that would have led to T, but I quit them. The reason was my belief that the changes would be skin-deep — I had unfollowed trans influencers to resolve what I described as toxic jealousy. My definition of men and women turned out to be based on biology and genes (I still respect people's pronouns regardless, but it's my own definition), so unless medical science could change my XX to XY, I judged it too much time and money for something I didn't believe was truly possible. For me the roots were internalised misogyny and body dysmorphia. A friend had suggested I was trans because I was a tomboy, and I had my own reasons too, so I believed him. I'm so glad I could return to my assigned gender and be okay with my tomboy self after all that. I also came to see that clothes, makeup, style, the way I walk and talk are self-expression, not a reason to transition — something I had to learn over five years. I noted that enbys seemed more open to those self-expression elements than anyone else, which helped me embrace them as a binary person. I also commented that being trans is 'not normalized but glorified, and some teens love the attention,' and later agreed emphatically that it isn't just kids — I was an adult going through a phase. As of August 2022 I described myself as a woman, my assigned-at-birth gender, and said I was working on my issues.