Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde vrouw (ik zie mijn gender ook nog steeds als enigszins vloeiend). Ik nam vanaf mijn 18e drie jaar lang testosteron en ben er ongeveer drie jaar voor mijn tijdlijnpost uit 2022 mee gestopt. Ik transitioneerde deels uit de drang om te verdwijnen uit een moeilijk leven, getekend door slechte geestelijke gezondheid en middelengebruik van mijn 12e tot mijn 21e. Sinds mijn detransitie ben ik getrouwd, heb ik een dochter van 3 en een zoon van 5 maanden, en mijn vruchtbaarheid is teruggekeerd, ondanks jaren zonder menstruatie. Soms worstel ik nog met mijn geestelijke gezondheid en middelengebruik, maar ik leef niet langer met een „ontwijken en wegrennen”-mentaliteit en ben gelukkig met wie ik ben. Ik sta voorzichtig positief tegenover transitie voor anderen en deelde mijn update om anderen aan te moedigen: genezen zonder schuldgevoel is mogelijk.
Volledig verhaal
I knew I was trans at age 12 and wanted to transition at 18, and I never questioned it until my twenties. I started testosterone HRT at 18 — sustanon injections, 250mg/ml every 3 weeks — and I got those shots for 3 years. I stopped taking testosterone 3 years ago (as of my October 2022 post).
From about age 12 to 21 or so I was in pretty bad shape, sometimes more, sometimes less. Looking back, I sometimes think the reason I needed to transition was an urge to be somebody else and just disappear — it's hard to explain, but maybe somebody knows what I'm talking about. I've always had a bad habit of substance use and some mental health problems during that period.
After stopping testosterone it took a while to bounce back. Some of the visible change is from longer hair and starting to practice makeup, but stopping testosterone really made a change in my body and a little bit in my face (and on my mind) after about 1.5 years. I got semi-facial hair while on T; I've heard castor and other oils can stimulate hair and beard growth and thought it might be worth a try. I still see myself kind of masculine, but that's fine because that's just my facial structure — I've always seen my pretty high cheekbones and wide jaw as common masculine features. I also see myself as somehow fluid when it comes to gender, but it doesn't bother me.
I definitely felt more worried when living as male — not necessarily because of passing or other people's views of me, but because of the substance use and mental health problems. I'm still battling those from time to time, but it's the best feeling not to have that "evade and run" mentality with everything these days. I'm just happy that I'm able to be me, and at least I don't need to run away because I'm confused or ashamed.
In March 2025 I posted an update: I'm married now and just had my son five months earlier, and I'm also blessed to have a 3-year-old daughter who is my whole world. I didn't have a period for so many years that I didn't even realize I might never have children because of the testosterone shots — but I did conceive both children. I wanted to share that it's possible to heal, undo and rethink without guilt, and that everyone changes through life.