Alle verhalen

Drie jaar op testosteron, en het verbergen op het werk

Vrouw · GedetransitioneerdEerste dysforie 15 → Transitie 14 → Detransitie 17474
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die op mijn 14e sociaal transitioneerde, op mijn 15e drie jaar lang testosteron begon en op mijn 17e stopte, kort voor mijn eindexamen en de start van mijn studie. Mijn dysforie kwam voort uit puberteitsverwarring, vroege seksualisering, lichamelijke onzekerheid en seksisme, en ik bouwde een mannelijke identiteit op rond successen in het theater en het beter behandeld worden als ik als man werd gezien. Sinds ik met T stopte heb ik mijn stem, gezicht en lichaam snel teruggekregen, maar ik rouw om mannelijkheid en worstel met onzekerheid over het eruitzien als 'een bedriegster van een vrouw'. Ik hield mijn detransitie verborgen op het werk en voor sommige familieleden om 'ik zei het toch'-reacties te vermijden. Ik identificeer me momenteel als detransitionerende vrouw en werk nog aan verwarring en spijt over verloren tijd.

Volledig verhaal

I was born female. My dysphoria began around age fifteen, during puberty, when I started sexualizing myself early because I didn't know how to handle being looked at as a sexual object; I also had bodily insecurity and a pent-up belief that a masculine version of myself was more ideal and had more potential. Sexism was the root of my dysphoria, and I wanted to create a new, stronger identity to escape confusion during puberty. I socially transitioned my freshman year of high school (around age 14-15) and started testosterone my sophomore year, staying on it for three years until shortly after I graduated high school. During transition I played male roles in theater (including Sweeney Todd), student-directed, playwriting, and published a book—things I grouped with being masculine. On T I experienced painful vaginal atrophy that made sex impossible and caused extreme dissociation during intimacy; I also became reclusive and anxious about being perceived correctly as male, checking all the masculine boxes, and I missed out on going out with friends. I stopped testosterone in early July 2025, about a month before I turned 18, and within a month noticed dramatic improvements in my voice, face, and vaginal dryness, and felt sexier, more lightweight, and like myself again. I'm now 18 and starting college. I kept my detransition secret at my job, where I was perceived as male, because I didn't want to deal with telling people; I left that job before college. I've been grieving masculinity—missing my masculine hair and look, wondering about top surgery and whether I could have gotten past sexual and emotional guilt—while also feeling I can breathe again. I have POTS and try to do yoga and walks. I've dealt with insecurity about looking like 'an impostor of a woman,' wearing clip-in bangs to hide wispy regrowing hairs, and worrying whether I look like 'a boy playing dress up.' I've also worried I acted on a mental breakdown. I was told I'm still extremely young and can make up for missed teenage experiences. I was considering going on birth control after stopping T.