Alle verhalen

Gedesisteerd zonder ooit te beginnen, en nog steeds een van de jongens

Man · Gedesisteerd86
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een desister die zich een tijdlang als man identificeerde maar nooit medisch is getransitioneerd, en nu beschouw ik mezelf als een kerel die af en toe jaloezie voelt over hoe bepaalde meisjes zich presenteren. Ik kreeg al heel jong te maken met genderdysforie, overwoog serieus te transitioneren nadat vrienden het ter sprake brachten, maar besloot er na lang nadenken van af te zien. Ik denk dat maatschappelijke en online druk mijn gevoelens sterk hebben gevormd, en ik ben kritisch over hoe agressief transitie op internet wordt gepromoot. Ik ben al ruim een jaar in detrans-/desistergemeenschappen, die ik eerst nuttig vond maar later vooral als een doomscroll zag. Mijn huidige identiteit is die van een gedesisteerd persoon zonder medische ingrepen.

Volledig verhaal

I first started questioning my gender and experiencing what I recognized as gender dysphoria while I was quite young, though I never pursued medical transition. Friends talked to me about transitioning, and I seriously considered it, but ultimately decided against it after long thought. I spent time in online communities where transition was heavily promoted and felt pressure from what I described as 'the environment around them that's beating them over the head with the same shit over and over again.' I described myself as being in an 'extremely volatile situation' at the time, with many of my thoughts driven by experiences outside my control. I noted that I was 'very young' during this period and hoped that as I got older I would be better able to resist the pull of those communities. I also dealt with people telling me I was 'disgusting and worthless,' which I tried to push past while working on accepting myself as I was. I came to the conclusion that you aren't born wanting to be the opposite gender, or even your assigned gender, and that these feelings are shaped by societal input. I identified as a desister rather than someone who medically detransitioned, since I never went through with transition. I've been active in detrans/desisted online communities for over a year, initially finding them eye-opening but later feeling they became mostly a 'doomscroll sub.' I experience some jealousy when I see certain girls presenting in ways I wish I could, but I describe myself as a guy with zero sexual attraction in that context. I hold a nuanced view of other desisters, noting that some have had genuine dysphoria while others simply had negative encounters with trans people. I have some admiration for the LGBT community's historical fight for personal autonomy, even if I disagree with some decisions. I don't consider myself hostile to transition in principle but am critical of what I see as excessive promotion of it online.