Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde man die ongeveer drie jaar hormonen gebruikte en medio 2024 in één keer stopte zonder ontwenningsverschijnselen. Ik beschouw mijn dysforie nu als voortgekomen uit OCD, trauma, rouw om de dood van mijn moeder en angst die erger werd naarmate ik meer probeerde vrouwelijk te zijn; na een ADHD-diagnose, medicatie en DGT-therapie ben ik dysforievrij. Ik gooide mijn transitiespullen weg, was na de transitie niet gelukkiger en had een hekel aan het 'hug boxing' en de wreedheid die ik meemaakte. Ik pleit voor een genuanceerdere, kritische discussie over transitie en verzet me tegen wat ik zie als een echokamer. Ik blijf gedetransitioneerd en dysforievrij.
Volledig verhaal
I was born male. I transitioned and was on hormones for about three years before stopping cold turkey roughly two weeks before early August 2024; I reported no withdrawal problems for myself as an AMAB person. By late August 2024 I described myself as dysphoria free and said transition hadn't helped me. I came to believe my dysphoria was rooted in OCD and trauma, and that I was probably still grieving the loss of my mom. I received an ADHD diagnosis, started ADHD medication, and did DBT therapy. I also noticed that the more I tried to be more feminine, the more anxious I became. Around September 2024 I threw all my transition-related items in the garbage. I reflected that performance of roles is just performance and that we define ourselves, though I can't change some things. In December 2024 I said things didn't get better and I wasn't happier after transition, that I hated the 'hug boxing' (which I called cruel), and that people were cruel in day-to-day life. I've become an advocate for more nuance and critical discussion around transition, arguing that labeling any nuance as transphobic shuts down constructive conversation, and I've pushed back against what I see as an echo chamber with black-and-white thinking. I've also described overlapping traumas that made me wish I wasn't myself, while noting this is only my own experience and not necessarily true for everyone. I remain detransitioned and dysphoria free as of my most recent comments.