Alle verhalen

Drie jaar op T, en het trauma wachtte nog

Vrouw · Gedetransitioneerd479
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik transitioneerde en gebruikte ongeveer drie jaar testosteron voordat ik er rond 2019 mee stopte. In 2020 had ik mijn lesbisch-zijn aanvaard en identificeerde ik me als gedetransitioneerde vrouw (ftmtf). Het verwerken van mijn trauma stond centraal in mijn detransitie, en nu voel ik me veel meer thuis in mezelf. Ik waardeerde de diepere stem die testosteron me gaf, maar de mentale effecten vond ik schadelijker: ik ging me distantiëren van mijn jeugd, van andere vrouwen en van vrouw-zijn, vooral omdat het daardoor moeilijk werd het trauma aan te pakken dat ik had meegemaakt. Ik ben actief geweest in detransitieruimtes en bied steun aan anderen met vergelijkbare verhalen van genderonverschilligheid, trauma en verergerende dysforie. Nu presenteer ik me op uiteenlopende manieren, van masculien tot feminien, en ik vond het behulpzaam om boeken te lezen en films te kijken van gender-non-conforme vrouwen.

Volledig verhaal

I was a gender-indifferent kid growing up; I went through a phase of liking girly stuff, and then my dysphoria got worse alongside trauma I had been through. I ended up transitioning and was on testosterone for about three years before coming off it — by the time I posted in June 2020 I had been off T for about a year. Before starting testosterone my voice was very high-pitched, which made me feel really insecure. Having a deeper voice after T has made me feel a lot more comfortable speaking my mind, and that is one of the changes I have kept and appreciated. But for me the mental effects of transitioning were more detrimental than the physical ones: disidentifying with my past, my childhood, and other women, and beating myself up for not looking male, did more damage than anything else. I found that disidentifying with being female made it really hard for me to address the trauma I had been through. Working through that trauma was the turning point for me. I wrote that I was 'very thankful I was able to start working through my trauma and came to terms with being a lesbian,' and that I feel 'a lot more at home with myself now.' Coming to terms with being a lesbian and accepting that I am female has been liberating — I've said that 'there isn't anything wrong with being an