Alle verhalen

Vijf jaar geïdentificeerd, en een desistentie waar niemand over wilde praten

Vrouw · GedesisteerdSociale transitie 11 → Desistance 16598
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die zich vanaf mijn 11e als trans identificeerde en op mijn 16e begon te desisteren. Ik schrijf mijn transitie toe aan autisme, ADHD, een waarschijnlijk BPS-hebbende moeder en geïnternaliseerde misogynie. Desisteren is isolerend geweest, met niet-steunende ouders en angst voor oordelen van vrienden en mijn vriend. Ik ervaar intense woede en suïcidale gedachten als mijn desistentie wordt besproken, zie mijn huidige leven als ‘het vagevuur’ en wil het over 10-15 jaar beëindigen. Ik ben nu sceptisch over velen in de transgemeenschap en pleit ervoor dat detransitioners elkaar steunen.

Volledig verhaal

I am a female who began identifying as trans at age 11 and started desisting at 16. I have autism and ADHD, and I believe these neurodivergent traits contributed to my transition. I also suspect my mother's likely BPD and past drug addiction played a role, as I transitioned partly to establish a separate identity and cope with internalized misogyny. I was stealth for years and put significant effort into passing, which I now see as a lie I told to others and myself. Desisting has been isolating; my mother still uses they/them and my trans name, and my therapist initially seemed to subscribe to gender ideology. I have found community and support online with other desisters and detransitioners, and I am working on self-acceptance through journaling, lifting, and reconnecting with feminine spirituality. I have a boyfriend, but discussing my desistance with him triggers intense anger and suicidal ideation, as I fear he sees me as a freak. I regret the time lost and the social complications, but I am glad I stopped before medical transition. I am skeptical of many who identify as trans now and have become more interested in radical feminism, though I try to respect individuals.