Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik besefte op mijn 14e dat ik trans was, zag twee keer een overdreven bevestigende gendertherapeut en begon met testosteron na slechts een of twee bezoeken aan de endocrinoloog, waar ik iets meer dan een jaar op bleef. Ik voelde me slechter tijdens het transitioneren — depressief, boos, geïsoleerd, aangekomen — en had al twijfels voordat ik met T begon waar ik nu spijt van heb dat ik ze negeerde. Ik ben nu ruim een jaar van T af (ongeveer 10 maanden af in september 2020), en mijn stem is zo licht geworden dat ik aan de telefoon weer als vrouw doorga zonder bewuste stemtraining. Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die blij is weer mezelf te zijn, al blijft mijn mentale gezondheid, inclusief OCD en angst, moeilijk. Ik steun anderen die detransitioneren en moedig hen aan.
Volledig verhaal
I first realized I was trans at 14 and saw a gender therapist only twice; she didn't ask hard questions and was, in my opinion, way too affirming, referring me to an endocrinologist on the second visit. I saw the endocrinologist once or twice before getting my first testosterone injection. I was on T for a little over a year. I never showed blatant signs of being trans as a kid, though looking back I definitely had crushes on other girls. I had creeping doubts even before starting T that I kept pushing aside, and I regret ignoring those suspicions. While transitioning I felt worse than before: constantly depressed and angry, gained a lot of weight, never left the house, and slept until 4pm most days. My mental health was and still is all over the place; my OCD and anxiety got very bad for a while, and I didn't have healthy coping mechanisms, though I felt it was all better than how I felt on testosterone. I was about 10 months off T as of September 2020, and by May 2021 I had been off for over a year. I never did conscious voice training during transition or detransition, but my voice lightened considerably after stopping—enough that I pass as female over the phone again—and I've redeveloped more feminine speech patterns naturally over time. I still hope to get back as close to 'before' as possible, though I honestly almost prefer my voice now to how it was pre-T. As of June 2021 I still hadn't worn a dress out of the house but was happy to be myself again. In before/after photos I noted I was still binding most of the time when off T for a few months. I've been supportive and encouraging of others detransitioning, reassuring them about their voices and appearance.