Alle verhalen

Op 10 sociaal getransitioneerd — daarna werd de dysforie beperkt tot één ding

Vrouw · Gedesisteerd95
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die op de basisschool/middelbare school sociaal naar man transitioneerde en op de middelbare school desisteerde toen ik besefte dat mijn dysforie specifiek ging over de wens een penis te hebben, niet over mijn gender. Ik heb nog steeds intense, wisselende onderlichaamsdysforie — op sommige dagen hou ik van mijn vagina, op andere dagen brengt het me aan het huilen en misselijk — maar geen dysforie op andere vlakken. Ik heb een partner van wie ik hou en onderzoek met mijn arts opties zoals een geslachtsoperatie of T-gel, terwijl ik ook verdriet uit dat ik misschien nooit krijg wat ik wil. Ik verdedig actief andere detransitioners tegen wrede of aanmatigende reacties online.

Volledig verhaal

I have always had fluctuating sex dysphoria, but it has never been about my gender overall. I socially transitioned to male in elementary/middle school and desisted in high school once I realized my dysphoria wasn't about my gender — it was specifically about wishing I had a penis. I don't have dysphoria in any other aspect of myself; I'm not unhappy with my sex characteristics apart from that one feature. Some days I love having a vagina, some days I have no opinion about it, and some days the dysphoria about not having a penis is so intense that even feeling my body down there sends me into bouts of crying and nausea. It comes on really randomly — I have a partner and we love each other and each other's bodies, and I'm not always dysphoric when I'm with them. I posted in a detransition community asking whether I should get bottom surgery, whether it's even possible without being on testosterone, and generally what to do because I don't know how to ever be happy with myself. I got some responses pointing me toward resources and results, and someone mentioned T-Gel, which I found really interesting — I asked whether T-Gel affects your voice or anything else. I told them I was going to talk to my partner and then my doctor about considering it after more research. I also expressed sadness and frustration that I'll likely never get what I want in this regard. Elsewhere in the community I defended other detransitioners against cruel and presumptuous comments, telling one commenter they had no idea about someone's situation and were building an entire world in their head to shame her for her detransition, and that no one owes anyone their life story so they can be deemed valid or invalid. I also called out a commenter's racism in their history. I was born female.