Alle verhalen

Tien jaar droomtherapie en een God die haar veroordeelde

Vrouw · Gedesisteerd284
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedetransitioneerde/gedesisteerde vrouw (lesbisch geïdentificeerd) die nooit medisch is getransitioneerd maar altijd een man wilde zijn, en ik identificeer me nu als vrouw en worstel met het accepteren daarvan. Gedurende ongeveer 10 jaar volgde ik een Jungiaanse droomtherapie die me van atheïsme bracht tot het geloof dat God homoseksualiteit en transseksualiteit veroordeelt, die ik nu zie als geestesziektes. Ik heb ernstige geestelijke marteling, zelfmoordpogingen en aanhoudende suïcidale gedachten meegemaakt door mijn onvermogen mijn geboortegeslacht te accepteren en mijn haat/afgunst jegens mannen. Ik heb geen echt steunnetwerk, kan me geen therapie veroorloven en voel me geïsoleerd, maar ik wil anderen helpen transitie te vermijden en vrede te vinden met het accepteren van hun geboortegeslacht. Ik worstel nog met tegenstrijdigheden en hoop uiteindelijk een zachtaardige partner te vinden, al blijf ik diep ontevreden.

Volledig verhaal

I am a woman who is a lesbian and who always wanted to be a man. I never pursued surgery or medical transition because I felt it was pointless — even with surgeries I would still be a woman; I just wished I had been born a man. I struggled with homosexuality and wanting to be a man for about 10 years, and by 2021 I was 30+. I followed one therapy for years — a dream-based therapy continuing Carl Jung's work, lasting about 10 years — which I felt made me worse rather than better; I eventually stopped it, though not for the first time. Through that therapy I went from being a strong atheist to believing in God, and I came to believe that homosexuality and transsexuality are mental illnesses and that God condemns them. I was surrounded by bad men as a child, which I believe made me homosexual and led me to reject my femininity and try to become a man as a form of self-protection. I also realized I hate and envy men — their strength, power, style, and ease with women — and that I distorted masculinity in my mind so much that I dislike even good men. I experience deep humiliation and a near-violent reaction at the thought of being desired or having sex with a man as a woman, and I never had a relationship with a man. I feel torn apart between what I am, what I want to be (masculine), and what I feel I must be (a normal woman), and this split has made me suicidal. I have had suicide attempts and ongoing suicidal thoughts, describing my mental torture as lasting about 10 years. I cannot afford therapy and have few or no friends to talk to; the friends I do have tell me I am crazy and are afraid of me. I feel alone, stuck in contradictions, and unable to accept femininity, though I recognize I need to accept being a woman. I want to help others who are confused about their gender and sexuality, and I encourage people to speak out, research, and question transition. I regret following the therapy and feel I lost my best years to delusional thinking. I still struggle and have made only small progress, but I continue to hope I can find peace and, eventually, a gentle man or 'soul mate' who will make me feel safe.