Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die testosteron nam en er herhaaldelijk mee begon en stopte, voordat ik er ongeveer een jaar vóór medio 2023 definitief mee ophield. Ik begrijp nu dat T voor mij als een antidepressivum werkte en dat ik dat voor gendereuforie hield, en dat mijn dysforie voortkwam uit het feit dat ik als vrouw werd behandeld en een hekel had aan mijn vrouwelijke lichaam. Sinds mijn detransitie heb ik mijn korte haar en mijn comfortabele, niet-vrouwelijke stijl gehouden, en ik ging standaard terug naar mijn geboortenaam. Ik pleit ervoor dat mensen niet hoeven te medicaliseren om zich te kleden en te gedragen op een manier die ze gelukkig maakt, en ik probeer anderen te steunen die worstelen met hun lichaamsbeeld of een dip hebben.
Volledig verhaal
I am a detransitioned woman. I went on testosterone and then went on and off it repeatedly before finally stopping altogether about a year before mid-2023. For me, T acted almost like an antidepressant, and I mistook that lift in my mood for gender euphoria and for proof that my body was 'meant for T'. I eventually realized I was only going to keep cycling on and off forever unless I put my foot down and stopped for good, so I did, and I started working on the underlying reasons I had felt emotionally dead in the first place.
I don't remember a lot of my transition — it was all a weird blur. What I do understand now is that my dysphoria came from being treated as female and resenting my body for being female; I've talked to other women who never considered transitioning but describe the same feelings, even using the words 'gender dysphoria'.
Since detransitioning I haven't changed how I dress or act at all — my hair is still short and I dress comfortably. I don't think you have to be feminine to be a woman, and I tell people they don't have to medicalize just to dress and act in ways that make them happy. Not worrying about passing or about health concerns from HRT has made my life much better. I went back to my birth name simply because I didn't want my trans name anymore and didn't know what else to pick — it was just a default. I try to be supportive and reassuring to others who are struggling with their bodies or low moments.