Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde man die als MtF identificeerde, op mijn 18e met oestrogeen begon en in mei 2025, op mijn 26e, mentaal detransitioneerde nadat ik besefte dat ik nooit een vrouw was geweest. Hoewel ik in 2025 kort stopte en mijn oestrogeendosis verlaagde, koos ik ervoor op HRT te blijven omdat het bij me past en ik in het dagelijks leven stealth pas. Ik identificeer me niet langer als transgender en voel me comfortabeler dan ooit, en accepteer mezelf als feminiene, onconventionele man. Ik heb geen spijt van hormonen; ik heb spijt van de jaren die ik besteedde aan proberen in een hokje te passen. Ik pleit ervoor dat je een transidentiteit kunt afwijzen terwijl je toch op hormonen blijft als dat het beste voor je is.
Volledig verhaal
I was born male and started hormones at 18. By 26, I had been on estrogen for 8 years. In May of this year (2025), I 'woke up' from the belief that having gender dysphoria meant I was a woman and 'born wrong.' I accepted that I will never be a woman, never was one, and that I don't think I would even want to be one. I experimented for a few months with reducing my injection dose and even stopping for a while, but ultimately decided to keep taking estrogen. I have mentally detransitioned and accept that I am a human male/man, albeit a very feminine and unconventional one. In my day-to-day life I am stealth and pass well enough that people don't know my history. I no longer worry about 'acting' feminine or masculine, how I dress, talk, or behave. I have never felt more comfortable in my life than I do right now.
Around June 2025, during the period I was off estrogen, I tried presenting more masculinely: I started binding, stopped tucking, stopped hormones, only wore men's clothes, talked deeper, and stopped acting like a woman. Despite this, people doubled down on gendering me as a woman, and I never got gendered male even using my natural voice. I wanted to look like an androgynous man with long hair, but a man nonetheless, and I did not want to cut my hair short even though I knew it would help me pass - I felt I would regret cutting it and probably look like a butch lesbian. I had zero facial or body hair except leg hair when I started HRT at 18, and I wasn't sure I could ever grow facial hair. I had damaged my eyebrows by plucking them for 8 years; I stopped plucking/trimming 6 months before June 2025 with little regrowth, and started using minoxidil on them. I hoped testosterone would 'do its thing' over time.
I no longer consider myself transgender but still want to stay on HRT. I believe you can reject a trans identity and remain on hormones if that is what is best and most comfortable for you, and that 'transgender is nothing more than a state of mind and a feeling.' I tried fitting myself into a box both before and during transition. I feel freed now.