Alle verhalen

Drie jaar binden, en er ging niets verloren

Vrouw · GedesisteerdSociale transitie 12 → Desistance 15157
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik identificeerde me ongeveer drie jaar als transjongen, van ongeveer mijn 12e tot 15e, en desisteerde; ik ben nu een biseksueel meisje van 18 dat helemaal geen spijt heeft van detransitioneren. Ik bond mijn borst twee jaar lang zwaar (op mijn 13e-15e, vaak 12+ uur per dag, soms dubbel binden), maar nu, als volwassene, voel ik dat mijn borsten normaal zijn ontwikkeld en maak ik me geen zorgen over blijvende schade. Ik vraag me af en toe nog af wat als ik man was en presenteer me soms mannelijk, maar ik weet zeker dat ik geen man ben en dat niet wil zijn. Ik waarschuw anderen tegen het overhaasten van onomkeerbare medische stappen, en merk op dat ik er zwaar spijt van zou hebben gekregen. Ik voel me nog steeds comfortabel in mijn identiteit als vrouw en steun anderen die vrouwelijkheid of androgynie verkennen.

Volledig verhaal

I first identified as a trans male when I was about 12, and I kept that identity for roughly three years before I stopped identifying as a trans male at about 15. I am 18 now, and I don't regret desisting at all. I do still occasionally have thoughts about "what if I was a male," and sometimes I enjoy presenting more masculine, but I am 100% aware that I am not a male, nor was I "meant to be," nor do I actually want to be. When I was younger I wanted certain medical steps — at 15 I wanted it, and looking back at 18 I know I would have regretted it SO SO badly. I have told others considering these things not to do it, and I have reassured people here that if they made an honest mistake, it has happened to about all of us. I used to bind for about 2 years, from ages 13 to 15, much more heavily than most people describe — 12+ hours a day, every day, and sometimes layering two binders at once. I have said plainly that my priorities were very wrong back then. When I desisted I shared the fear that binding had damaged my breasts, but now, as an adult, I say my breasts seem normal — on the larger end of "average" size, with nothing to suggest they were damaged; they are not noticeably saggy or misshapen. I do still wonder if they would have developed to be perkier or sit higher on my chest, but overall I'm not concerned, and I think breasts have some ability to "bounce back" after binding. On womanhood, I have told others to ignore the media's portrayal of womanhood — not just porn, but movies, songs, etc. — as some perpetual "yay, I'm so hot and cute, life's so fun" thing, because we are literally just people who come in all different shapes and sizes, some less curvy than others. I have encouraged exploring your own femininity, wearing "female clothes," and being an androgynous or feminine man. I have also affirmed other women, telling one person "I can tell you are a woman!" and complimenting others' appearances. I identify as a bisexual girl. I have also stated plainly, in response to a question, that something is "not reversible." I miss aspects of my past sometimes, but overall I am comfortable and do not regret desisting.