Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben een gedetransitioneerde vrouw die vier jaar testosteron nam en er een paar jaar vanaf is, me niet meer als trans of masculien identificeert en geen dysforie heeft over vrouw zijn. De blijvende verandering die me het meest van streek maakt is de groei van mijn clitoris, die ik weerzinwekkend vind, die huilen en een neerwaartse spiraal triggert en me doet opzien tegen seks en bezoeken aan de gynaecoloog; ik overwoog een verkleining maar besloot ertegen uit angst voor nog grotere spijt. Ik heb er vluchtige suïcidale gedachten over gehad maar gaf aan 0% kans te hebben om ernaar te handelen. Ik zie er nu vrouwelijk uit, doe stemtraining, word in het openbaar consequent als vrouw gezien en hoop ooit moeder te worden. Ik heb spijt dat ik niet heb gewacht met transitioneren.
Volledig verhaal
I am a detransitioned woman who took testosterone for four years and has been off it for over a year (as of my January 2023 post). I no longer identify as trans, as a guy, or as masculine at all, and I have no dysphoria about being female anymore, though my dysphoria was severe when I started T. The change that bothers me most is clitoral growth ('bottom growth'), which I find repulsive and which triggers spiraling, crying, and disgust with my body. I compared myself to 'big clit' videos of cis women and found mine larger (except bodybuilders), and I have considered clitoroplasty reduction surgery even at the cost of sensation, but decided against it for fear of worse regret, lifelong pain, or losing sensation. I have not had sex with anyone since detransitioning and worry about explaining things to partners, dread gynecologist visits, and sometimes cry during or after sexual situations. I have had suicidal thoughts about 'fixing' it but explicitly stated a 0% risk of acting on them. I like both men and women. I do voice training and present femininely, and I am consistently seen and addressed as a woman in public. I previously prided myself on being masculine, loved every change on T, swore I'd never want kids, dreamed of having my internal organs removed and eventually affording phalloplasty; now I look forward to being a mom someday, though pregnancy and labor still frighten me. I recognize my current distress mirrors the dysphoria I had before transition and wish I had waited.