Alle verhalen

Twee afwijzingen als au pair, en één maand dat ze zichzelf zou zijn

Vrouw · Gedesisteerd251
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben een gedesisteerde vrouw die zich eerder transmasculien identificeerde maar nooit testosteron nam, en ik ben blij dat ik wachtte toen ik op mijn 18e had kunnen beginnen. Eind 2023 solliciteerde ik naar au-pairbanen in Italië en werd ik twee keer afgewezen met berichten dat ze een meisje verkozen, zelfs nadat ik ‘una studentessa’ had geschreven en mijn tatoeages in een videogesprek had laten zien. Ik besloot dat ik liever mezelf ben dan mezelf een maand lang te verbergen. Twee gezinnen nodigden me wel enthousiast uit, en ik was van plan naar een van hen te gaan. Op dit moment gebruik ik in mijn bio de naam Ezra, terwijl ik me als vrouw identificeer.

Volledig verhaal

I'm a 19-year-old (almost 20) desisted female who previously identified as transmasculine — I never went on testosterone. In November 2023 I was applying for au pair-type positions in Italy and got two responses saying, "Sorry but we prefer a girl," which made me wonder whether I look that much like a man. I keep my preferred name, Ezra, in my bio, which differs from my legal name, but I felt that wasn't the same as calling myself something obviously male like Peter. In some messages I even wrote that I'm "una studentessa" — the female form for student, not "studente" — and I still got replies like "I'm sorry but unfortunately I'm only looking for girls. Thanks anyway for contacting me." I don't think it was about my voice, since families hadn't heard it, only seen photos, so I assumed they wanted someone who wasn't queer. I offered video chats to compensate, though I had little luck with that at first. Someone suggested I move a particular photo into my profile pic since it was only in my photo album, and I said I'd consider changing it. I felt proud of my younger self for holding off on starting hormones when I could have begun at 18, and now, almost 20, I felt glad about that decision. When one commenter suggested I might tone down how I present myself to avoid rejection, I disagreed: if I'm going to be living somewhere for a month, I'd rather be myself than lie about who I am. I also have tattoos and made sure they were visible during video chats with families so that anyone who disliked tattoos could reject me up front. In the end I was invited by two different families, both really excited to have me, and I made plans to go to one of them the following month — much better, in my view, than going to a family that would have picked me just because I was their ideal version of a woman.