Remmers op zijn 15e, operatie, en twijfel op zijn 22e
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.
Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.
Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.
Samenvatting
Ik ben als man geboren en transitioneerde vanaf mijn 15e naar vrouw met puberteitsremmers, feminiserende hormonen en een geslaagde onderlichaamsoperatie, maar op mijn 22e begon ik te detransitioneren nadat ik me afvroeg of ik eigenlijk niet als man wilde leven. Ik stopte met estrogeen (waardoor ik doodmoe werd omdat ik zelf geen hormonen aanmaak) en begon begin 2021 met een lage dosis testosteron. Ik heb geen spijt van mijn transitie en zie het niet als een fout, maar soms wou ik dat ik meer tijd had gehad om onomkeerbare veranderingen zoals de operatie te overwegen. Ik voel me schuldig dat ik van PIV-seks met mijn neovagina geniet terwijl ik naar man toe detransitioneer. Ik ben nu een detransitionerende man die zich afvraagt hoe het is om te leven als mijn geboortesekse en dat onderzoekt.