Alle verhalen

Remmers op zijn 15e, operatie, en twijfel op zijn 22e

Man · GedetransitioneerdTransitie 15 → Detransitie 22172
Deze verhalen zijn samengevat met behulp van AI.

Op Reddit delen mensen vaak hun ervaringen in meerdere reacties of posts. Om deze informatie toegankelijker te maken, verzamelt detrans.ai al die verspreide stukjes in één, gemakkelijk te lezen samenvatting en tijdlijn. Alle systeemprompts zijn genoteerd op de prompts-pagina.

Soms kan AI hallucineren of dingen stellen die niet waar zijn. Maar over het algemeen zijn de samengevatte verhalen nauwkeurige weergaven van de originele reacties van gebruikers.

Samenvatting

Ik ben als man geboren en transitioneerde vanaf mijn 15e naar vrouw met puberteitsremmers, feminiserende hormonen en een geslaagde onderlichaamsoperatie, maar op mijn 22e begon ik te detransitioneren nadat ik me afvroeg of ik eigenlijk niet als man wilde leven. Ik stopte met estrogeen (waardoor ik doodmoe werd omdat ik zelf geen hormonen aanmaak) en begon begin 2021 met een lage dosis testosteron. Ik heb geen spijt van mijn transitie en zie het niet als een fout, maar soms wou ik dat ik meer tijd had gehad om onomkeerbare veranderingen zoals de operatie te overwegen. Ik voel me schuldig dat ik van PIV-seks met mijn neovagina geniet terwijl ik naar man toe detransitioneer. Ik ben nu een detransitionerende man die zich afvraagt hoe het is om te leven als mijn geboortesekse en dat onderzoekt.

Volledig verhaal

I was born male and transitioned to female starting at age 15, beginning with puberty blockers and then feminizing hormones, totaling 7 years of hormone treatment. I never experienced a male puberty because I was on puberty blockers until I started estrogen. I had bottom surgery (SRS) when young, which was successful with no complications and gave me a functional neovagina. I had a brief course of testosterone gel on my penis before surgery to encourage growth, which I somewhat liked but didn't have long to assess before surgery. At 22, after 7 years of transition, I began questioning and wanted to live as my birth gender for a while to see if I actually disliked it. I stopped taking estrogen in early 2021 because I wanted to pass as a man, but since I have no natural hormone production due to bottom surgery, I became extremely exhausted. I started a very low dose of Androgel (testosterone) in March 2021 as a detransition step. I have a very feminine frame, developed breasts, wide hips, tall stature (from blockers delaying bone fusion), and very little body hair below my eyebrows, making passing as male difficult without binding. I questioned whether I regretted transition but concluded I didn't see it as a mistake or done maliciously, though I sometimes wished I'd had more time to assess changes like genital growth before surgery. I enjoyed PIV sex with my neovagina and felt guilty about this while detransitioning toward male, since partners were usually straight men who treated me like a girl during sex. I was scared of testosterone's permanent changes and feared becoming more violent, as I considered myself naturally docile and motherly. I also feared genuinely loving being a man and feeling I'd wasted 7 years. I had supportive friends helping me through detransition. I had told my family I wanted to be a girl about 12 years before age 22 (around age 10) and had never been referred to as male since. I did not express suicidal ideation or self-harm in this transcript.