Identiteitscrisis: De Detransitioner Die Planned Parenthood Aanspreekt
Ik dacht dat transitie de enige manier was om mijn geestelijke gezondheid te repareren, maar weken na mijn mastectomie stortte ik in van spijt. Ik wil niet dat andere worstelende jongeren overhaast hormonen en operaties krijgen voordat ze echte hulp krijgen.
Overzicht
Cristina Hineman vertelt hoe ze in een vriendengroep op de middelbare school die vooral uit transgender personen bestond, gecombineerd met isolatie tijdens COVID lockdowns en verslechterende geestelijke gezondheid, zich eerst als non-binair en later als trans man identificeerde. Nadat een kort consult bij Planned Parenthood en een bevestigende therapeut medicalisatie aanmoedigden, onderging ze een testosteronbehandeling en een dubbele mastectomie, waar ze enkele weken later al spijt van kreeg. Nu gedetransitioneerd, leeft ze met permanente fysieke veranderingen en heeft een rechtszaak aangespannen, met de oproep dat jongeren met geestelijke gezondheidsproblemen hulp krijgen in plaats van gehaast naar onomkeerbare operaties te worden gedirigeerd.
Volledige Video Samenvatting
Cristina Hineman groeide thuisgeschoold en gelukkig op, en realiseerde zich op haar twaalfde dat ze aangetrokken werd tot meisjes. Hoewel ze online verklaringen vond over seksuele geaardheid en transgender identiteiten, bleef ze tevreden met haar leven totdat haar geestelijke gezondheidsproblemen verergerden tijdens haar eerste jaar op de middelbare school. Daar identificeerden de meeste van haar vrienden zich als transgender, en soms voelde ze zich de buitenstaander als de 'cis' vriendin. Ze begon door het leven te gaan als Violet, en toen de COVID-19 lockdowns haar isoleerden tijdens haar derde jaar, verdiepte ze zich verder in trans-inhoud op YouTube en TikTok terwijl ze worstelde met depressie, zelfbeschadiging en suïcidale gedachten. Ze had al angst ontwikkeld over haar borsten en begon ze in te binden, wat uiteindelijk leidde tot een schouderblessure die haar dwong te stoppen met haar baan. In augustus 2020 begon ze haar gender in twijfel te trekken, en in november identificeerde ze zich als non-binair en agender, waarbij ze aanvankelijk alleen een operatie wilde. Nadat ze echter zag hoe leeftijdsgenoten een diepere stem kregen door testosteron, werd ze jaloers en begon ze hormonen na te streven. Drie weken nadat ze achttien was geworden, bezocht ze Planned Parenthood, waar een verpleegkundig specialist in minder dan dertig minuten testosteron voorschreef nadat ze toestemmingsdocumenten had gepresenteerd waarin alleen testosteron, chirurgische vermannelijking of 'niets doen' als alternatieven stonden. De risico's werden nonchalant besproken; leverschade werd nooit genoemd, en nadat Cristina had gezegd dat ze geen biologische kinderen wilde, eindigde het gesprek over vruchtbaarheid. Later begreep ze dat de behandelaar niet eens kon uitleggen wat er zou gebeuren als ze zou stoppen met testosteron. Ze begon in november 2021 met testosteron en ervoer veranderingen die ze aanvankelijk positief interpreteerde, hoewel ze de lichaams- en gezichtsbeharing en clitorisgroei niet leuk vond, in de veronderstelling dat het laatste uiteindelijk op een penis zou kunnen lijken. Een bevestigende therapeut moedigde haar aan, en ze spaarde voor een operatie. In december 2022 had ze een consult met Dr. Jeffrey Rockmore, een plastisch chirurg die geen verklaring van een therapeut vereiste. Ze ondertekende formulieren waarin de procedure werd omschreven als gynaecomastie-operatie en zag hem pas weer op de operatiekamer, waar ze haar gewenste tepeltransplantaatgrootte op een doos tissues tekende nadat ze zijn aanbod had afgeslagen om zijn eigen tepels als referentie te tonen. Ze werd wakker van de dubbele mastectomie met pijn en moest overgeven, en werd snel ontslagen. Een kortstondige euforie maakte plaats voor twijfel; de avond na haar controle zes weken na de operatie kreeg ze een angstaanval en spijt. Toen ze een vrouwelijk hemdje probeerde, zag ze een platte borstkas en uitstekende ribbenkast die haar deed schrikken. Ze stortte in, vertelde het haar moeder en vriendin, en realiseerde zich dat ze het mis had gehad. Zes weken en twee dagen na de operatie detransitioneerde ze, trok ze de jurk van haar moeder aan en schoor ze het door testosteron verdikte haar van haar benen. Nu twintig jaar oud, leeft Cristina met permanente veranderingen. Haar stem is blijvend veranderd, ze heeft ongewenste gezichts- en lichaamsbeharing, en ze heeft last van willekeurige zenuwpijn in haar tepeltransplantaten. Het ontbreken van borsten en de effecten van de clitorisgroei hebben een negatieve invloed op haar seksleven. Nadat ze op haar zeventiende de diagnose autisme kreeg, gelooft ze dat ze een stap-voor-stap oplossing voor haar geestelijk lijden zocht. Ze wenst dat ze hulp voor haar geestelijke gezondheid en tegenwerking van transitie had gekregen in plaats van bevestiging, en hoopt dat haar verhaal andere kwetsbare jongeren zal beschermen tegen een gehaaste afdaling op hetzelfde onomkeerbare pad.