Heel Amerika Moet Dit Verhaal van een Ex-Transgender Horen
Ik gilde op de badkamervloer en smeekte haar om te stoppen. Ik realiseerde me dat ik een enorme fout had gemaakt. Ze zeiden dat ik loshangende huid eraf moest knippen met een schaar. Niemand bereidt je hierop voor.
Overzicht
Josie beschrijft hoe een jeugd gekenmerkt door vaderlijke afwezigheid en sociale invloed van volwassenen leidde tot een decennialange medische transitie. Nadat een therapeut hem snel naar hormonen leidde en artsen herhaaldelijk zijn doses verhoogden ondanks een verslechterende geestelijke gezondheid, onderging hij een onderste operatie die hem achterliet met ernstige complicaties en permanente schade. Na de ineenstorting van zijn relaties en een terugkeer naar het christendom begin 2024, detransitioneerde hij en waarschuwt nu dat de medische establishment patiënten niet voorbereidt op de pijnlijke, onomkeerbare realiteit van transitie.
Volledige Video Samenvatting
Josie, geboren als Joseph, vertelt over zijn reis van een jeugd zonder vader, via een medische transitie naar uiteindelijke detransitie. Opgegroeid zonder een constante mannelijk rolmodel, voelde hij zich niet verbonden met andere jongens en keek hij op naar zijn alleenstaande moeder. Rond zijn zesde uitte hij voor het eerst de wens dat hij als meisje was geboren, hoewel deze gedachten vervaagden tot hij 20 was, toen de transgender partner van zijn zus suggereerde dat hij misschien ook transgender was. Beïnvloed door online gemeenschappen en vrienden, vertelde hij zijn vrouw in 2017 dat hij wou transitioneren. Hij zocht een top gender-therapeut op in Ohio die hem, binnen 15 minuten na hun eerste sessie, richting hormoontherapie duwde zonder bijwerkingen of langetermijngevolgen te bespreken. Bij Equitas overhandigde een verpleegkundig specialist hem een pamflet over "geïnformeerde toestemming" en keurde snel oestrogeen en testosteronblokkers goed. In de jaren daarop verhoogden artsen herhaaldelijk zijn dosering wanneer zijn mentale gezondheid verslechterde, terwijl niemand onderliggende problemen onderzocht. Hij was twee jaar aan huis gekluisterd, kon geen baan houden en kreeg uiteindelijk antipsychotica en antidepressiva voorgeschreven naast de hormonen. Toen een arts de vraag stelde of de hormonen schade veroorzaakten, verwierp hij het voorstel onder druk van bevestigende vrienden. In 2022 bood een partner aan zijn onderste operatie te betalen bij een vooraanstaande chirurg in Philadelphia. Ondanks zijn geschiedenis van depressie, suïcidale gedachten en een borderline-persoonlijkheidsstoornisdiagnose, ondertekenden twee psychologen hun goedkeuring voor de procedure. Hij onderging de operatie, maar werd wakker met directe complicaties en ontoereikende ziekenhuiszorg. Tijdens zijn eerste dilatatiesessie in een hotelbadkamer was de pijn zo ondraaglijk dat hij gilde en zijn partner smeekte om te stoppen, beseffend dat hij een vreselijke, onomkeerbare fout had gemaakt. Verdere complicaties waren onder meer weefseldehiscentie en afstotende huid, waarvan kliniekmedewerkers zeiden dat hij het met een schaar moest behandelen, erop insistend dat het "volkomen normaal" was. Nadat zijn relatie eindigde en zijn vriendengroep hem eind 2023 in de steek liet, ontmoette hij een christelijke vrouw die haar geloof met hem deelde. In februari 2024 had hij zich verbonden tot detransitie en een terugkeer naar Christus. Hij leeft nu met permanente fysieke gevolgen, waaronder een veranderde stem en de behoefte aan levenslange synthetische hormonen, maar meldt dat zijn mentale gezondheid bijna onmiddellijk verbeterde na het stoppen van cross-sex hormonen en psychiatrische medicatie. Hij dringt er bij kerken op aan om eerlijk te spreken en lief te hebben voor diegenen die struggelen, en waarschuwt ouders en individuen dat medische transitie een onbereikbare droom is waar geen arts patiënten adequaat op voorbereidt.