AFLEVERING 15 - Eén stem van detransitie: een gesprek met Carol
Ik voldeed aan alle criteria om trans te zijn, maar de criteria waren verkeerd. Ik had geen testosteron en een mastectomie nodig; ik had antidepressiva en echte therapie nodig. We moeten opties aanbieden die beginnen met de minst invasieve, niet een medisch traject dat voor iedereen hetzelfde is.
Overzicht
Carol is een 40-jarige gedetransitioneerde butch lesbienne die op haar 33e medisch transitioneerde en op haar 38e stopte met testosteron. Ze beschrijft een jeugd met rigide gendernormen, tienerisolatie en een inzinking op haar zeventiende, voordat ze in haar vroege twintiger jaren in aanraking kwam met transitie-ideologie. Na een eerste mislukte poging vanwege strikte gatekeeping, startte ze hormonen en onderging ze binnen enkele maanden in 2015 een mastectomie, aanvankelijk verlichting voelend maar later lijden aan ernstige angst, paniek en lichamelijke achteruitgang. Ze schrijft een correct afgestemd antidepressivum toe aan de helderheid om te detransitioneren, en pleit nu voor niet-invasieve therapeutische opties vóór medicalisering.
Volledige Video Samenvatting
Carol groeide op in een streng religieus gezin waar meisjes jurken moesten dragen en geen sport mochten beoefenen. Rond haar negende werd haar verteld dat ze liep en deed als een jongen en dat ze moest veranderen; toen ze voetbalde met de zonen van een dominee, was haar moeder woedend. Ze vermoedt dat haar moeder een lesbienne in de kast zou kunnen zijn geweest. Nadat haar vader op jonge leeftijd overleed, kwam er rond haar vierde een mishandelende stiefvader in beeld, en ze raakte vervreemd van haar lichaam. Ze weigerde naar de middelbare school te gaan en bleef in plaats daarvan geïsoleerd thuis, deels omdat ze al werd uitgelachen om haar mannelijke uiterlijk en lichaamshaar en doodsbang was zich bloot te geven in de gymdouches. Ze kwam uit als lesbienne op haar twintigste, maar had haar aantrekking tot vrouwen voor het eerst beseft op haar zestiende. Dat besef, gecombineerd met haar religieuze opvoeding, veroorzaakte een inzinking op haar zeventiende waarbij ze stopte met eten en veel gewicht verloor. Ze hoorde voor het eerst over transitie op haar eenentwintigste, toen veel van haar butch lesbische vriendinnen zich als transmannen gingen identificeren. Ze identificeerde zich als transman in haar vroege twintiger jaren en zag rond 2002 een genderspecialist, maar de eis om zes maanden als man te leven voordat ze hormonen kreeg, voelde onmogelijk voor haar vrouwelijke lichaam, dus staakte ze de poging. In haar vroege dertiger jaren, na een periode van intens verlies, depressie en suïcidaliteit, keek ze negen maanden lang online transitievideo's en besloot ze medisch te transitioneren. In 2015 ging ze naar een Planned Parenthood in Californië en startte testosteron via informed consent; haar therapeut, bij wie ze in de hoop was gegaan haar gevoelens te kunnen onderzoeken, bevestigde haar alleen maar en stelde voor dat ze hormonen 'gewoon moest proberen'. Binnen vier maanden onderging ze een dubbele mastectomie. In eerste instantie gaf testosteron haar stemming en energie een boost, en het passeren als man maakte haar bewust van hoe slecht mannelijke vrouwen vaak worden behandeld. Toch voelde ze zich nooit echt thuis in mannenruimtes, en begon ze zich te storen aan de agressieve dynamiek die ze onder mannen observeerde. Na ongeveer anderhalf jaar verergerden haar angst en paniekaanvallen dramatisch. Tegen het vierde jaar was ze vrijwel verlamd in haar kamer, niet in staat om naar buiten te gaan. Haar vrouwelijke anatomie was ook pijnlijk verschrompeld. Geen van haar artsen wilde erkennen dat testosteron hieraan zou kunnen bijdragen. Het keerpunt kwam toen ze een antidepressivum startte dat was afgestemd op haar genetica; binnen een maand voelde ze zich goed genoeg om haar dysforie te hanteren en besefte ze dat ze psychiatrische hulp nodig had, geen transitie. Ze bleef nog een jaar testosteron gebruiken terwijl ze dit verwerkte, maar stopte uiteindelijk op achtendertigjarige leeftijd vanwege verslechterende lichamelijke gezondheid, waaronder stijgend cholesterol en prediabetes. Nu veertig jaar en twee jaar gestopt met testosteron, identificeert ze zich als een butch lesbienne en pleit ze ervoor om mensen met genderdysforie eerst therapeutische en psychiatrische opties aan te bieden vóór medische transitie, met het argument dat de minst invasieve behandelingen eerst geprobeerd moeten worden.