"Ik maakte misbruik van het systeem zonder tegenwerking - toen detransiteerde ik'
Ik maakte misbruik van een systeem zonder tegenwerking. Niemand stelde de moeilijke vragen. Nu heb ik mijn geslacht geaccepteerd, maar ik leef elke dag met wat testosteron mij heeft aangedaan.
Overzicht
Ashley Rose vertelt hoe jeugdtrauma's, obesitas en anti-lesbisch pesten haar ertoe brachten om op 27-jarige leeftijd te transitioneren na de diagnose genderidentiteitsstoornis en jarenlange sociale druk. Hoewel ze aanvankelijk tevreden was met testosteron, kreeg ze te maken met vaginale atrofie, stemmingsstoornissen en haaruitval, en ontliep ze een bovenlichaamoperatie pas nadat ze online getuigenissen van detransitioners was tegengekomen. Gedesillusioneerd door activistische toxiciteit en de medicalisering van kinderen, bouwde ze in 2023 het testosteron af, eiste ze haar geboortenaam terug en accepteert ze nu haar geslacht, maar waarschuwt ze dat transitie te toegankelijk is geworden en voorbehouden moet blijven aan zeldzame, ernstige gevallen.
Volledige Video Samenvatting
Ashley Rose kampte vanaf jonge leeftijd met lichaamsbeeldproblemen en jeugdtrauma's. Ze was de enige openlijk lesbische student op haar middelbare school, waar ze te maken kreeg met pesten en isolatie, en ze verwerkte een moeilijk thuisleven, gekenmerkt door ouderlijk alcoholisme en een gewelddadige broer, door overmatig te eten, waarbij ze uiteindelijk meer dan 90 kilo woog. Nadat ze in haar late tienerjaren de helft van haar lichaamsgewicht was kwijtgeraakt door dieet en lichaamsbeweging, begon ze haar identiteit dieper te verkennen. Rond haar twintigste kreeg ze de diagnose genderidentiteitsstoornis, en na een jaar therapie waarbij een clinicus aanzienlijke tegenwerking bood en zich afvroeg of ze gewoon boos was omdat ze lesbisch was, veranderde ze op 21-jarige leeftijd haar naam wettelijk in Devon. Jarenlang leefde ze als een butch lesbienne zonder medische interventie, maar rond haar 27e, nadat meerdere partners hadden gesuggereerd dat ze gelukkiger zou zijn als man en ze ondergedompeld raakte in de fitnesscultuur waar openlijk over testosteron werd gesproken, begon ze in 2016 testosteron te gebruiken terwijl ze periodes van dakloosheid doormaakte. Ze zei later dat ze misbruik maakte van een systeem dat geen tegenwerking bood, en dat haar motivaties onder meer waren: ontsnappen aan het lesbisch zijn, lichaamsdysmorfie en een verlangen naar snelle fysieke resultaten in plaats van het langzame proces van vrouwelijke spierontwikkeling. Tijdens de hormoonbehandeling kreeg ze te maken met bijwerkingen, waaronder vaginale atrofie in het vijfde jaar, stemmingswisselingen, roid rage, haaruitval en toegenomen impulsiviteit en risicogedrag, wat volgens haar een opstap was naar ander middelengebruik. Ze ontliep op het nippertje een bovenlichaamoperatie nadat ze online verhalen van detransitioners was tegengekomen en besefte hoe permanent de ingreep was. In 2023, gedesillusioneerd door wat zij beschouwde als de giftige wending van transgenderactivisme, de medicalisering van kinderen en een reeks hoogwaardige publieke controverses, begon ze met detransitioneren door haar testosterondosis te verlagen zonder dit aanvankelijk aan haar artsen te vertellen. Na ongeveer een jaar keerde haar menstruatiecyclus terug en stopte ze uiteindelijk volledig met hormonen, begon ze estradiol te gebruiken en eiste ze haar geboortenaam, Ashley Rose, wettelijk terug. Nu 37 jaar oud zegt ze haar geslacht te hebben geaccepteerd, maar worstelt ze dagelijks met de fysieke en sociale nasleep, waaronder de moeilijkheid om juridische documenten terug te draaien en de blijvende effecten van testosteron. Ze dringt er bij ouders en jongeren op aan grondig onderzoek te doen, waarschuwt dat kinderen geen toestemming kunnen geven voor medische transitie en betoogt dat de praktijk moet terugkeren naar een ernstige, zeldzame medische aandoening.