Van Transitie naar Detransitie: Abel Garcia’s Laatste Boodschap
Ik zou nooit een echte vrouw worden – ik speelde slechts een karikatuur na. Transitie leidt tot schade. Wees als water, vind je basis en bouw een gezond leven op.
Overzicht
Abel Garcia vertelt hoe hij op de middelbare school in aanraking kwam met transgenderideologie, maar pas op zijn 19e transitioneerde nadat een therapeut hem onmiddellijk goedkeurde en zijn vader hem onderwierp aan een traumatische ervaring in Mexico. Hij kreeg binnen een jaar borstimplantaten, maar werd door de transgender gemeenschap op een zwarte lijst gezet omdat hij met de politie werkte, wat hem hielp te beseffen dat hij nooit een echte vrouw zou worden. Na rond 2020 te zijn gedetransitioneerd en zijn implantaten te hebben laten verwijderen, sprak hij in het openbaar en werkte hij aan wetgeving die kindertransitie verbiedt, voordat hij besloot zich terug te trekken uit het activisme om te trouwen, te studeren en een gezin te stichten.
Volledige Video Samenvatting
Abel Garcia kwam voor het eerst in aanraking met het idee transgender te zijn op de middelbare school, maar ondernam geen actie omdat het concept destijds niet de wijdverspreide steun en publiciteit had die het later zou krijgen. Na zijn middelbareschooltijd en het begin van zijn studie besloot hij de transitie verder te verkennen. Op 18- of 19-jarige leeftijd zag hij een therapeut in Californië die hem tijdens hun eerste afspraak goedkeurde voor transitie en expliciet aangaf dat zij hem niet wilde tegenhouden. Garcia begon echter niet onmiddellijk aan zijn transitie. Hij vertelde zijn moeder dat hij het overwoog, en toen zijn vader ervan hoorde, nam hij Garcia onder valse voorwendselen mee naar Mexico en liet hem met een prostituee slapen om te bevestigen dat hij een man was. Garcia identificeert deze traumatische gebeurtenis als de katalysator die hem volledig richting transitie dreef, omdat hij niet langer man wilde zijn. In maart 2016, op 19-jarige leeftijd, begon Garcia aan zijn fysieke en sociale transitie. Medische hulpverleners schreven hem oestradiol en later spironolacton voor om zijn testosteron te onderdrukken. Binnen elf maanden, in november 2017, ontving hij aanbevelingsbrieven voor borstimplantaten, bovenlichaamoperaties en geslachtsoperaties, ook al had hij tegen zijn therapeut gezegd dat hij die mogelijkheden pas later wilde verkennen. Hij onderging een borstvergroting, maar wees een vaginoplastiek af omdat hij een persoonlijke afspraak met God had gemaakt om tien jaar op die ingreep te wachten. Tijdens zijn transitie volgde Garcia de politieacademie en werkte hij als burgerlijk liaison tussen de transgender gemeenschap en wetshandhaving in Californië. Toen de transgender gemeenschap hoorde van zijn politiewerk, zetten ze hem op een zwarte lijst en haalden ze zijn naam door het slijk. Gecombineerd met een zaadje van twijfel dat eerder was gezaaid door zijn spirituele reflectie, leidde deze afwijzing ertoe dat hij geleidelijk besefte dat geen enkele operatie hem een echte vrouw zou maken; hij had het gevoel dat hij slechts een karikatuur van een vrouw aan het naspelen was. Hij stopte met de medische transitie in 2019 en detransitioneerde sociaal rond 2020. Hij liet zijn borstimplantaten verwijderen in december 2020, waarbij de ingreep uiteindelijk werd goedgekeurd onder de diagnose gynaecomastie nadat Californië de claim aanvankelijk had afgewezen. Het proces was in het begin onwennig, omdat hij enkele jaren niet als man had geleefd. Garcia begon begin 2020 in het openbaar over detransitie te spreken, in de hoop een stem te zijn voor jonge mannen, omdat hij voornamelijk jonge vrouwelijke detransitioners had zien vertegenwoordigd. Hij verhuisde later in 2022 naar Texas en raakte betrokken bij activisme, waarbij hij werkte aan wetgeving zoals Texas Senaatsvoorstel 14, dat medische transitie bij kinderen verbood, en hulp bood bij een rechtszaak in Missouri of Mississippi. Nu hij zich voorbereidt om te trouwen, terug naar school te gaan en een gezin te stichten, stapt Garcia weg uit het publieke activisme. Hij meldt blijvende fysieke gevolgen van de transitie, waaronder genitale atrofie en verslechterend zicht, evenals een voorgeschiedenis van oncontroleerbaar trillen. Hij adviseert detransitioners om geduldig te zijn, een goede basis te vinden en zich te omringen met ondersteunende mensen. Tegen degenen die transitie overwegen, dringt hij er bij hen op aan wakker te worden voor de realiteit, waarschuwend dat het pad leidt tot fysieke, emotionele en mentale schade, en dat jongeren niet medisch gecastreerd moeten worden.