Het verhaal van een voormalige transgender - Walt Heyer
Mijn grootmoeder maakte voor me een paarse jurk toen ik vier was. Acht jaar als Laura Jensen leerde me dit: we klaarstomen kinderen voor een leugen. Ik ben nooit van geslacht veranderd—ik ben alleen hersteld van jeugdverwarring.
Overzicht
Walt Heyer beschrijft hoe bevestiging in zijn kindertijd door zijn grootmoeder ertoe leidde dat bij hem in de dertig genderdysforie werd vastgesteld, hij een operatie onderging en acht jaar als Laura Jensen leefde, voordat hij psychologie studeerde, psychotherapie volgde en meer dan vijfentwintig jaar geleden detransitioneerde. Hij runt nu Transgender Regret, waar hij mensen begeleidt die spijt hebben van hun transitie, en betoogt dat transgender identiteiten aan kinderen worden opgelegd door volwassenen via indoctrinatie en grooming in plaats van aangeboren te zijn.
Volledige Video Samenvatting
Walt Heyer vertelt dat zijn gevoelens van geslachtsverwarring begonnen op vierjarige leeftijd in 1944, toen zijn grootmoeder, een naaister, hem bevestigde en klaarstoomde door een paarse chiffonen jurk voor hem te maken. Hij zegt dat deze jeugdige bevestiging een blijvend ongemak met zijn mannelijke lichaam creëerde en het uiteindelijk psychologisch moeilijk maakte om het geslacht te behouden dat hij gelooft dat God hem toebedeelde. Na met deze gevoelens geworsteld te hebben in zijn tienerjaren en twintiger jaren, trouwde hij en kreeg twee kinderen. In zijn dertiger jaren stelde een genderspecialist bij hem genderdysforie vast en vertelde hem dat de behandeling bevestiging, cross-sekse hormonen en geslachtsveranderende operaties waren. Hij volgde dit protocol, werd Laura Jensen en leefde acht jaar als transgender vrouw in San Francisco. Gedurende die periode studeerde hij psychologie en kwam hij door psychotherapie tot het inzicht dat zijn toestand een ontwikkelingsstoornis was, geworteld in de kindertijd, in plaats van een aangeboren identiteit. Hij detransitioneerde meer dan vijfentwintig jaar geleden en runt nu een hulpverleningsorganisatie genaamd Transgender Regret. Heyer betoogt dat kinderen niet worden geboren met de kennis dat ze transgender zijn, en noemt dat idee onzin en pure waanzin. Hij gelooft dat volwassenen transgender identiteiten introduceren en opleggen door bevestiging en indoctrinatie, wat hij omschrijft als een groomingproces. Hij bekritiseert schoolprogramma's die gender presenteren als een spectrum dat ontdekt moet worden, en beweert dat ze kinderen leren 'wie ze echt niet zijn', en hij noemt dergelijke inspanningen kindermishandeling. Hij veroordeelt ook uurtjes voorlezen door dragqueens en soortgelijke initiatieven als zieke gedragingen die een volwassen agenda bevorderen. Hij zegt dat hij nu werkt met detransitioners die via zijn website contact met hem opnemen, vaak na jaren van spijt, die zeggen dat hun transitie de grootste fout van hun leven was en vragen hoe ze de levens die van hen afgenomen zijn kunnen herstellen. Hij beweert dat velen nooit het geslacht waren dat ze veronderstelden, dat detransitie geldig is omdat ze nooit daadwerkelijk van geslacht zijn veranderd, en dat mensen van drie maanden tot dertig jaar later zijn hulp zoeken. Hij citeert een statistiek dat zeventig tot vierennegentig procent van de kinderen met gendervragen er overheen zal groeien tegen de volwassenheid als ze geen hormonen krijgen of sociaal bevestigd worden, en hij waarschuwt dat het bevestigen van een kind in een cross-gender identiteit een ideologische agenda dient in plaats van echte hulp te bieden. Hij voegt toe dat er niets bestaat buiten mannelijk en vrouwelijk, en dat hoge percentages zelfmoordpogingen onder jongeren de schade weerspiegelen van het ze leren iemand te zijn die ze niet zijn.