Changer de sexe, l'erreur de sa vie...(La DÉTRANSITION) #54
Ik veranderde van geslacht omdat een psychiater me homo noemde en ik in paniek raakte. Zeven jaar later realiseerde ik me dat ik alleen maar wegrende van het leren houden van mezelf. Transitie is een keuze voor het leven - laat je niet in zes weken erdoorheen jagen.
Overzicht
Marjo, een 31-jarige Canadees, vertelt over zijn transitie naar vrouw in 2016 na een korte psychologische beoordeling en hoe hij zeven jaar als Marie-Joël leefde voordat hij rond 2022 detransitioneerde. Hij identificeert zich nu als non-binair terwijl hij zich als man presenteert, houdt borstimplantaten maar wijst verdere operaties af. Hij waarschuwt dat transitie een gemakkelijke ontsnapping was van zelfacceptatie, bekritiseert bevestigende clinici omdat ze patiënten in de steek laten, en dringt er bij jongeren op aan om veel meer tijd te nemen voordat ze onomkeerbare beslissingen nemen.
Volledige Video Samenvatting
Marjo, een 31-jarige uit Lévis, Québec, vertelt over zijn reis van man naar vrouw en weer terug. Zijn transitie begon rond 2016 nadat een psychiater suggereerde dat hij homoseksueel zou kunnen zijn; op dat moment had hij geen seksuele ervaring en voelde hij zich grotendeels aseksueel. Geschokt door de suggestie deed hij verder psychologisch werk en vroeg hij zich al snel af of hij simpelweg in het verkeerde lichaam zat. Het medische proces verliep met verbazingwekkende snelheid: na ongeveer drie uur durende sessies met een gespecialiseerde psycholoog over een periode van ongeveer zes weken, kreeg hij groen licht voor oestrogeen en testosteronblokkers. Een endocrinoloog legde de risico's uit - onvruchtbaarheid, verminderd libido, zachtere erecties - maar hij ging door. Hij bracht zeven intense jaren door als Marie-Joël, werkend als verpleegassistent en in de bouw, spelend in een vrouwenvolleybalteam en zich volledig als vrouw presenterend. Hij werd sociaal geaccepteerd, maar voelde geleidelijk ongemak, vooral over zijn fysieke voordeel in de vrouwensport, en betaalde veel uit eigen zak voor laserontharing en borstvergroting. Tegen 2022 voelde Marjo dat er iets fundamenteel mis was. Hij stopte met vrouwenvolleybal en distantieerde zich van vrouwelijke activiteiten, beseffend dat hij niet langer het gevoel had een vrouw te vertegenwoordigen. Tegenwoordig detransitioneert hij terwijl hij een gemengde, non-binaire presentatie omarmt - hij presenteert zich als man maar behoudt vrouwelijke kenmerken zoals lang haar en borstimplantaten, die hij soms overweegt te verwijderen maar voor nu heeft behouden. Hij onderging nooit een vaginoplastie, hoewel hij dichtbij kwam, en sinds hij is gestopt met vrouwelijke hormonen heeft hij de terugkeer van mannelijke kenmerken ervaren, zoals lichaamshaar, baardgroei en seksueel verlangen. Hij beschrijft ook bureaucratische problemen met juridische documenten die als non-binair zijn gemarkeerd, wat zijn paspoort en rijbewijs compliceerde. Marjo bekritiseert de snelheid van zijn transitie en merkt op dat slechts drie uur beoordeling effectief zijn lot bepaalde. Hij gelooft dat voor sommigen het veranderen van geslacht een gemakkelijke ontsnapping wordt van het moeilijkere werk van het leren van zelfliefde en het beheren van mentale gezondheid, en dat sociale trends en al te bevestigende clinici - die volgens hem patiënten moeten uitdagen met moeilijk advies in plaats van simpelweg goed te keuren - mensen richting onomkeerbare keuzes duwen. Hij benadrukt dat echte genderdysforie bestaat maar zeldzamer is dan momenteel wordt voorgesteld, en dat transitie een levensveranderende beslissing is die veel meer tijd en voorzichtigheid vereist. Hij spreekt nu openlijk om bewustzijn te creëren, in de hoop anderen te behoeden voor overhaaste beslissingen terwijl hij zijn eigen voortdurende reis navigeert met lichaamsbeeld, juridische bureaucratie en identiteit.