Ze veranderde haar naam, haar lichaam en haar leven...
Eén collegezaal-lezing, één bezoek aan de psychiater, zes jaar testosteron en een dubbele mastectomie, daarna depressie en een zelfmoordpoging. Transitie is geen zorg; het is schade vermomd als hoop.
Overzicht
Jessica Rose vertelt hoe één collegezaal-lezing over “transgender” haar op 21-jarige leeftijd op een zesjarig pad zette van testosteron, een dubbele mastectomie, een overhaast huwelijk en groeiende depressie. Na een zelfmoordpoging en een ontmoeting met Christus tijdens corona stopte ze met hormonen, keek ze naar haar seksueel misbruik als kind en de vaderwond, en nam ze in de kerk openlijk haar geboortenaam terug. Ze getuigt dat de medische transitie littekens naliet, maar dat God haar weer “aan elkaar breit”.
Volledige Video Samenvatting
Jessica Rose begint met te beschrijven hoe ze op haar eenentwintigste, toen ze al zeven jaar als lesbienne door het leven ging, het woord “transgender” hoorde in een les over de seksuele oriëntatie van vrouwen op een community college. Binnen enkele weken knipte ze haar lange haar af, vertelde ze haar moeder dat ze “een jongen hoorde te zijn”, koos ze tijdens een pauze bij McDonald’s de naam Aiden Alexander, veranderde ze in november 2015 wettelijk haar naam en begon ze na één bezoek aan een psycholoog met wekelijkse testosteroninjecties. In de zes jaar daarna bouwde ze een mannelijke uitstraling op, onderging ze in januari 2018 een dubbele mastectomie, trouwde ze met een vrouw die 15 jaar ouder was en bereikte ze wat ze “de Amerikaanse droom” noemt van een groot huis en drie auto’s, maar belandde ze in een neerwaartse spiraal van depressie, angst en een zelfmoordpoging in 2019. Tijdens de COVID-lockdowns van 2020 begon Jessica aan een nieuwe baan waar haar baas, die dacht dat ze een man was, haar voorging in een gebed om redding. Ze ging naar de kerk, werd zaalwachter (usher) en plande – nog steeds als Aiden – een kerkelijk huwelijk met een nieuwe verloofde. In augustus 2021 ontdekte de kerkleiding haar TikTok-video’s waarin ze verkondigde dat ze een transgender predikant in opleiding was. In plaats van haar eruit te zetten, spoorden ze haar aan om “open te blijven voor de Heilige Geest”, wat maandenlang privéworstelen opleverde. In december 2021, tijdens het bidden met vrienden in Los Angeles, voelde ze God zeggen: “Geef de controle uit handen”, en diezelfde week stopte ze met testosteron. Gedurende 2022 leefde Jessica in stilte nog op de hormonen die ze had gehad, bestudeerde ze het boek *The Journey Out* van Ken Williams en verwerkte ze het seksueel misbruik in haar kindertijd, het vaderloos opgroeien en de burn-out als verzorger die haar mannelijke identiteit hadden gevoed. Op de verjaardag van wat haar zevende jaar op testosteron zou zijn geweest, gaf ze een “It’s a Girl”-feest, schoor ze haar baard af en maakte ze publiekelijk haar geboortenaam bekend, Jessica Rose. De zondag daarna nodigde haar voorganger haar uit om voor de gemeente te staan en te getuigen; ze stelde zichzelf voor als “voorheen bekend als Aiden”, kreeg een staande ovatie en werd gedoopt als Jessica. Ze getuigt nu dat God haar “weer aaneenbreit”, schrijft de kerk toe dat die haar door elke laag van genezing heen heeft liefgehad, en dringt er bij iedereen die aan zijn identiteit twijfelt op aan zich tot Jezus te wenden, met de woorden: “Je bent niet alleen.”