Summary

In a short debate piece, Kenneth Zucker, a psychologist who led the Toronto CAMH child gender clinic until 2015, argues that socially transitioning a young child (new name, pronouns, presentation) is not a neutral act but a form of treatment. Older follow-up studies found that most children with gender distress who did not transition no longer had it after puberty. So he predicts that early social transition will make it much more likely the distress lasts, often leading to lifelong hormones and surgery. He suggests this could be called iatrogenic, meaning caused by the treatment itself. He asks doctors to respect families' differing views. It is an informed expert opinion and a key statement of the view that social transition is a treatment, but it offers no new data.

Key findings

• Zucker opisuje tranzycję społeczną dzieci przed dojrzewaniem jako leczenie mające zmniejszyć cierpienie związane z płcią, a nie neutralny czy czysto wspierający krok.
• Argumentuje, że wczesna tranzycja społeczna prawdopodobnie prowadzi do leczenia medycznego na całe życie: hormonów płci przeciwnej i operacji.
• Przewiduje, że tranzycja społeczna „dramatycznie zwiększy”, jak często cierpienie związane z płcią się utrzymuje, w porównaniu ze starszymi badaniami dzieci, które nie przeszły tranzycji.
• Sugeruje, że ten efekt „można by określić jako jatrogenny”, co oznacza, że utrzymujące się cierpienie jest częściowo spowodowane samą tranzycją.
• Wzywa do szacunku i zrozumienia wobec rodziców, którzy mają odmienne poglądy na to, jak najlepiej pomóc swojemu dziecku.
• Artykuł jest częścią serii debat z 2020 roku w Child and Adolescent Mental Health, która obejmowała także artykuły Wrena, Minnisa, Theodosiou oraz Butler i Hutchinson.

Abstract

A gender social transition in prepubertal children is a form of psychosocial treatment that aims to reduce gender dysphoria, but with the likely consequence of subsequent (lifelong) biomedical treatments as well (gender-affirming hormonal treatment and surgery). Gender social transition of prepubertal children will increase dramatically the rate of gender dysphoria persistence when compared to follow-up studies of children with gender dysphoria who did not receive this type of psychosocial intervention and, oddly enough, might be characterized as iatrogenic. Parents who bring their children for clinical care hold different philosophical views on what is the best way to help reduce the gender dysphoria, which require both respect and understanding.

Conclusion

Social transition of prepubertal children should be understood as a psychosocial treatment with likely downstream biomedical consequences; it will probably increase persistence of gender dysphoria relative to earlier follow-up studies and might be characterised as iatrogenic. Parents hold differing philosophical views about how best to reduce their child's gender dysphoria, and these require both respect and understanding.