Summary

Sociologist Michael Biggs estimated how many young patients of England's national youth gender clinic (GIDS) died by suicide between 2010 and 2020. Using hospital board papers and Freedom of Information requests, he found four known or suspected suicides, two of them among young people still on the waiting list, out of roughly 15,000 patients. That works out to about 13 suicides per 100,000 patients per year. This is around 5.5 times the rate for UK teenagers of similar age and sex mix, but still very rare (0.03% of patients). Biggs argues this shows higher risk, but also that claims that about half of trans youth attempt suicide give a misleading picture of how many die. Because it rests on four deaths, an estimated patient count and no data on other conditions, it is a rough figure. It says nothing about whether treatment raises or lowers risk.

Key findings

• Τέσσερις ασθενείς της GIDS ήταν γνωστό ή πιθανολογείται ότι πέθαναν από αυτοκτονία το 2010–2020. Δύο ήταν στη λίστα αναμονής και δύο είχαν εξεταστεί· ένας θάνατος περίμενε ακόμη ανακριτική έρευνα.
• Από περίπου 15.032 ασθενείς, τέσσερις θάνατοι ισοδυναμούν με 0,03%. Αυτό είναι πολύ κάτω από τα περίπου 40–50% ισόβιων ποσοστών «απόπειρας» που συχνά αναφέρονται από έρευνες και ομάδες εκστρατείας.
• Σε εκτιμώμενα 30.080 έτη ασθενών υπό τη φροντίδα της κλινικής, το ετήσιο ποσοστό αυτοκτονίας ήταν περίπου 13 ανά 100.000, αν και το πραγματικό μέγεθος θα μπορούσε να είναι από περίπου 4 έως 34.
• Αφού ληφθούν υπόψη οι κυρίως γυναίκες ασθενείς της κλινικής (69%), το ποσοστό ήταν περίπου 5,5 φορές εκείνο όλων των εφήβων 14–17 ετών του Ηνωμένου Βασιλείου (2,7 ανά 100.000).
• Το ποσοστό της GIDS ήταν περίπου 70 φορές χαμηλότερο από το αναφερόμενο για την κλινική φύλου νέων του Βελγίου (5 από 177 ασθενείς) και περίπου τέσσερις φορές χαμηλότερο από της κυρίως ενήλικης κλινικής του Άμστερνταμ.
• Ο χρόνος αναμονής αποτελούσε το 41% του χρόνου που μετρήθηκε και οι μισές αυτοκτονίες συνέβησαν μεταξύ ασθενών της λίστας αναμονής, περίπου σε αναλογία με αυτό το μερίδιο.
• Ο συγγραφέας σημειώνει ότι ο αυτισμός (14–15% των παραπομπών στη GIDS έναντι περίπου 1% των μαθητών της Αγγλίας), η κατάθλιψη και οι διατροφικές διαταραχές πιθανώς εξηγούν μέρος του υψηλότερου κινδύνου.

Conclusion

Data from the world's largest clinic for transgender youth over 11 years yield an estimated annual suicide rate of 13 per 100,000, 5.5 times greater than the overall suicide rate of adolescents of similar age after adjusting for sex composition. The estimate demonstrates elevated suicide risk among adolescents who identify as transgender, albeit without adjusting for accompanying psychological conditions such as autism. The proportion of patients who died by suicide (0.03%) is orders of magnitude smaller than the proportion of transgender adolescents who report attempting suicide in surveys. That deaths were so rare should provide some reassurance to transgender youth and their families, though it does not detract from the distress caused by non-fatal self-harm. The author argues it is irresponsible to exaggerate the prevalence of suicide, as this may itself increase the vulnerability of transgender adolescents.