Summary

This paper describes long-term in-depth talking therapy with 'Josh', a trans man who sought help for severe anxiety after his life fell apart following transition. D'Angelo describes a long stalemate in which hiding, lying and confusion played out between patient and therapist. Looking closely at his own emotional reactions to Josh eventually opened up topics that had been off-limits. The work moved beyond gender to a history of being violated and deeper questions of connection, loneliness and being true to oneself. Marchiano (2021) cites the case as an example of transition used to escape painful feelings. Because it is one case, interpreted by one therapist, with no standard measurements, it raises questions for clinicians but cannot show how often transition leaves distress unresolved. The author is president of the Society for Evidence-Based Gender Medicine (SEGM).

Key findings

• Η εργασία αναφέρεται σε έναν ασθενή σε βαθιά ψυχοθεραπεία: τον «Josh», έναν τρανς άνδρα του οποίου η ζωή είχε καταρρεύσει μετά τη μετάβαση και ο οποίος ήρθε στη θεραπεία με παραλυτικό άγχος.
• Η θεραπεία ήταν κολλημένη για μεγάλο διάστημα, καθώς κρυψίματα, ψέματα και σύγχυση επαναλαμβάνονταν διαρκώς ανάμεσα στον ασθενή και τον θεραπευτή.
• Η σύγχυση και το άγχος του ίδιου του θεραπευτή σε απάντηση στον Josh βοήθησαν τελικά να έρθουν στην επιφάνεια θέματα που παρέμεναν απαγορευμένα.
• Ξεπερνώντας ένα αδιέξοδο χτισμένο γύρω από το φύλο, η δουλειά έφτασε σε ένα ιστορικό παραβίασης και σε ερωτήματα για τη σύνδεση, τη μοναξιά, την αυθεντικότητα και την απώλεια.
• Η περίπτωση προσφέρεται για να δείξει ότι η μετάβαση μπορεί να αφήσει ανέγγιχτη βαθύτερη δυσφορία και ότι η μακροχρόνια διερευνητική θεραπεία μπορεί να την προσεγγίσει. Δεν αποτελεί τεκμήριο για το πόσο συχνά συμβαίνει αυτό.

Abstract

This paper explores the therapeutic process between analyst and Josh, a trans man whose life had fallen apart after transition. Repetitive enactments involving hiding, deceiving and mystification constituted a prolonged therapeutic impasse. The analyst's struggle with these binds and with countertransference confusion and anxiety, ultimately illuminated zones that had remained off-limits for a prolonged period of time. Where the couple had been snared in a bind structured by gender, they were now able to access a history of violation and to ask more profound questions about connection, aloneness, authenticity and loss.

Conclusion

Through a prolonged therapeutic process involving repeated enactments of hiding, deceiving and mystification, and the analyst's struggle with countertransference confusion and anxiety, analyst and patient moved beyond a bind structured by gender. This gave access to a history of violation and allowed them to ask more profound questions about connection, aloneness, authenticity and loss (summary of the published abstract).