فالوپلاستی چیست

فالوپلاستی ساخت جراحی فالوس در زنان با هویت ترنس است (معمولاً پس از سالها مصرف تستوسترون). این پیچیده‌ترین عمل در کل فهرست جراحی‌های گذار است — معمولاً چند مرحله در بازه‌ای از یک تا چند سال، با جای زخم دائمی در محل اهدا روی بازو، ران یا شکم.

این یک عمل واحد نیست. یک دوره کامل معمولاً شامل موارد زیر است: خودِ فالوس، بلندکردن پیشابراه (تا ادرار کردن به‌صورت ایستاده ممکن شود)، اسکروتوپلاستی (ساخت کیسه بیضه) و کاشت بیضه، دستگاه نعوظ، گلانوپلاستی (شکل‌دهی به سر آلت) و اغلب خالکوبی پزشکی. هر مرحله خطر عوارض خاص خود را دارد و جراحی‌های ترمیمی رایج‌اند.

دو چیز فالوپلاستی را از هر جراحی گذار دیگری متمایز می‌کند: نرخ عوارض بسیار بالاتر از هر عمل دیگری است، و جای زخم محل اهدا بزرگ، دائمی و قابل مشاهده است.

مقایسه روش‌ها

فالوس از یک فلاپ ساخته می‌شود — بخشی از پوست، چربی و گاه استخوان و عضله که از بخشی از بدن برداشته و به کشاله ران منتقل می‌شود، با بازگرداندن خون‌رسانی آن زیر میکروسکوپ (فلاپ آزاد) یا حفظ اتصال آن (فلاپ پدیکولی). انتخاب محل اهدا تعیین‌کننده توازن میان ظاهر، حس، عملکرد پیشابراه و آسیب محل اهدا است.

بلندکردن پیشابراه مرحله‌ای است که بیشتر عوارض را ایجاد می‌کند. این کار نیازمند اتصال پیشابراه اصلی به لوله‌ای جدید است که درون فالوس ساخته می‌شود، و نقطه اتصال (آناستوموز) همان جایی است که فیستول‌ها و تنگی‌ها در آن متمرکز می‌شوند. برخی بیماران فالوپلاستی بدون بلندکردن پیشابراه را انتخاب می‌کنند تا از این امر بپرهیزند — پذیرفتن ادرار کردن به‌صورت نشسته در ازای نرخ عوارض بسیار پایین‌تر.

آنچه پژوهش نشان می‌دهد

پراستنادترین آمار تجمیعی از یک فراتحلیل در سال ۲۰۲۲ بر پایه ۳۹ مطالعه با ۱٬۷۳۱ بیمار به‌دست آمده است:

یک مرور نظام‌مند جداگانه درباره پیامدهای پیشابراه، نتایج را بر پایه فلاپ تفکیک کرد. در فلاپ‌های ساعد شعاعی، عوارض زخم به‌طور میانگین ۸٪، تنگی‌ها ۳۲٪ و فیستول‌ها ۳۶٪ بود. در فلاپ‌های قدامی‌جانبی ران، تنگی‌ها به‌طور میانگین ۲۸٪ و فیستول‌ها ۲۲٪ بود. نکروز فلاپ (مرگ بافت) در هر دو به‌طور میانگین حدود ۱۰٪ بود. یک گروه تک‌مرکزی در سال ۲۰۲۵ با ۵۷ بیمار، نرخ کلی عوارض را ۶۱٫۴٪ یافت؛ RFF ۸۰٪ و فلاپ پدیکولی شکمی ۴۰٫۹٪ بود.

پشیمانی و رضایت

آمار منتشرشده رضایت بالا و آمار پشیمانی پایین است — اما همان ملاحظات روش‌شناختی که در پژوهش‌های پزشکی جنسیت وجود دارد، اینجا با شدت خاصی صدق می‌کند.

زیر همه این‌ها دو مشکل ساختاری وجود دارد. نخست، ریزش در پیگیری: بیمارانی که نتیجه بدی گرفتند بیش از همه احتمال دارد که دیگر به درمانگاهی که به آن‌ها آسیب زد مراجعه نکنند، پس از مخرج کسر ناپدید می‌شوند. دوم، طول دوره پیگیری: زمان‌های مشاهده‌شده تا پشیمانی در متون از حدود 3 تا 130 ماه متغیر است، با میانه‌هایی حدود 7.5–8 سال در برخی گروه‌های همگروه — بیشتر از آنکه بیشتر مطالعات کسی را پیگیری کنند. همان‌طور که Cohn (2023) استدلال می‌کند، آمار پراستناد پشیمانی 0.3–0.6% از مطالعاتی می‌آید که در زمان پیگیری، ریزش در پیگیری، سنجش یا تناسب نمونه شکست خورده‌اند، و نتیجه صادقانه این است که این نرخ ناشناخته است.

تفاوت دیگری هم هست که ارزش نگه داشتن دارد: رضایت از نتیجه جراحی با نداشتن پشیمانی از گذار یکی نیست. ممکن است کسی از اینکه ظاهر آلت درست است خوشحال باشد و همچنان از مسیری که به آن رسید پشیمان باشد. نظرسنجی‌هایی که فقط پرسش اول را می‌پرسند، پرسش دوم را از دست می‌دهند.

دیدگاه‌های دترنس

روایت‌های /r/detrans حول سه محور جمع می‌شوند: عوارضی که پیش از عمل کم درباره‌شان گفت‌وگو شده بود، شکاف میان آنچه جراحی به‌عنوان آن فروخته شد و آنچه تحویل داد، و ماندگاری تغییر در محل برداشت بافت. (چند کامنت‌گذار عبارت «SRS»، جراحی تغییر جنسیت، را به‌عنوان اصطلاحی کلی برای جراحی اندام تناسلی به کار می‌برند.)

این‌قدر نسبت به بعضی از بزرگ‌ترین یوتیوبرهای ترنس تلخی دارم. مرا قانع کردند که اگر گذار کنم دیسفوریای جنسی‌ام از بین می‌رود و خوشحال‌تر خواهم بود... آن‌ها از فجایع SRS حرف نمی‌زنند و اگر بزنند، از سرش می‌گذرند: «آره فالوپلاستی‌ام را خراب کردند و فیستول دارم، پیوند اولم نکروز شد پس مجبور شدند جای دیگری را انتخاب کنند، موی دست روی بدنه آلت می‌روید، نمی‌توانم مثانه‌ام را درست خالی کنم، پمپ داخل بیضه‌های مصنوعی‌ام از کار افتاد، حس بسیار کمی دارم، و همین حالا دارند از داخل گونه‌ام پیوند برمی‌دارند تا پیشابراهی بسازند که ممکن است شکست بخورد یا نه، و هیچ تصوری ندارم که این ماجرا با گذر زمان چگونه پیر می‌شود، اما هیچ پشیمانی‌ای ندارم و مخاطبان سیزده‌ساله‌ام هم باید همین را هدف بگیرند»

—Lurkersquid، زنی که از گذار بازگشته است.

به‌عنوان کسی که فالوپلاستی و ۸ جراحی دیگر برای رفع عوارض انجام داده است... کاملاً صریح می‌گویم که این هیچ‌کجا نزدیک به یک آلت تناسلی بیولوژیک نیست. درست است، که از نظر منطقی از پیش این را می‌دانستم، اما جراحم و بی‌شمار مرد ترنس دیگر نیز برایم توضیح دادند که همه‌ی کارکردها را دارد — به‌جز توانایی تولید اسپرم، طبعاً. این نمی‌توانست دورتر از حقیقت باشد... می‌توانم تضمین کنم که اگر آن را تبلیغ نمی‌کردند یا ادعا نمی‌کردند که اساساً همان یا مشابه است، من و بی‌شک دیگران هرگز این کار را نمی‌کردیم.

—struggletobecome، در تردید درباره‌ی گذار جنسیتی خود.

یک زمانی «آلت» من نیمی پوسیده بود و او فقط می‌گفت که خوب می‌شود. باید اصرار می‌کردم تا او را وادار کنم جراحی کند و آن را درست کند. کابوسی بود. آره، فکر نمی‌کنم بسیاری از ما پس از فالو درباره‌ی آن صریح باشیم. دوست دارم با هر کسی که هر جراحی پایینی داشته ارتباط بگیرم... چگونه با از دست دادن چیزی مقدس کنار بیاییم... با دانستن اینکه هیچ راهی برای کاملاً بازگرداندن آن وجود ندارد.

—Rockerboy86، بازگشته از گذار پس از فالوپلاستی.

از صمیم قلب، ممنون که این را به اشتراک گذاشتی. خیلی نزدیک بود که ماشه را بکشم و این کار را انجام دهم... هر وقت درباره‌ی عوارض، نتایج کمتر از رضایت‌بخش، جراحی‌های پیگیری، کیفیت زندگی بلندمدت می‌پرسم، افراد ترنس (به‌ویژه پسرها پس از فالو، یا پسرهای علاقه‌مند به فالو) مرا قطع می‌کنند، تا جایی که حس می‌کنم یافتن گفتگویی صادقانه درباره‌ی جراحی‌های تأیید جنسیت ناممکن است.

—black_cat_7، نظر‌دهنده در /r/detrans.

نکته‌ای که مرتب تکرار می‌شود این است که جای زخم محل اهدا و از دست رفتن حس طبیعی برگشت‌پذیر نیستند. بازگرداندن خود آلت در برخی موارد از نظر جراحی ممکن است، اما پیوند ساعد یا ران، بازچینش میزراه و هرگونه برداشت رحم یا تخمدان چنین نیستند.

برای گذار از زن به مرد... پوست از بازو برداشته می‌شود تا شیئی لوله‌مانند ساخته شود که قرار است آلت را تقلید کند... جای زخمی که روی بازو باقی می‌ماند، جایی که قطعه‌ی بزرگی از پوست برداشته شده، برای همیشه است. نمی‌توان آن را برگرداند... تخمدان‌ها رفته‌اند و نمی‌توان آن‌ها را جایگزین کرد... به هورمون‌درمانی جایگزین برای تمام عمر نیاز داری. جراحی‌ها «تا حدی» می‌توانند برگردانده شوند... اما واقعاً نه.

—TheDorkyDane، زنی که از گذار دست کشید.

همه‌ی صداهای /r/detrans یکدست منفی نیستند. یک کاربری که جراحی پایینی را «کاتالیزور» بازگشت از گذار خود داشته گزارش داده است که بر اساس گفتگوهایش با دیگران، بیشتر بیماران فالوپلاستی «تا زمانی که با انتظارات مدیریت‌شده وارد شده باشند» از نتایج راضی‌اند — در همان حال که اشاره می‌کند بسیاری از افراد ترنس نیز تصمیم می‌گیرند که برایشان ارزشش را ندارد.

از گفتگوهایم با دیگرانی که این مسیر را رفته‌اند دریافته‌ام که بیشتر بیماران (حداقل در مورد فالوپلاستی) از نتایج راضی و از جراحی خوشحال‌اند. حداقل تا زمانی که با انتظارات مدیریت‌شده وارد شده باشند... دلیلی دارد که بسیاری از افراد ترنس نیز تصمیم می‌گیرند برایشان ارزشش را ندارد.

—Unusualthoughts070، اف‌تی‌ام که در حال حاضر درباره‌ی جنسیت خود در تردید است.

دیدگاه‌های ترنس

افرادی که در پی فالوپلاستی هستند، نارضایتی جنسی شدید و دیرینه و اهداف عملکردی مشخصی را توصیف می‌کنند — ایستاده ادرار کردن، دخول، برجستگی در لباس، به‌رسمیت شناخته شدن در فضاهای مردانه. بسیاری صراحتاً می‌گویند که خطرها را می‌دانند و تصمیم گرفته‌اند که این معاوضه برایشان می‌ارزد.

من نارضایتی پایینی نسبتاً شدیدی دارم و گرچه طبعاً از جای زخم‌ها و عوارض ممکن و درد و تعداد جراحی‌هایی که لازم خواهم داشت هیجان‌زده نیستم، تصمیم گرفته‌ام که برای من ۱۰۰٪ می‌ارزد. می‌خواهم واقعاً بتوانم با کسی رابطه داشته باشم، می‌خواهم ایستاده ادرار کنم، می‌خواهم در آینه نگاه کنم و بدنم را کاملاً به‌عنوان بدن خودم بشناسم.

—UpperZookeepergame2، ftm.

در واقع یک ماه از عمل فالوپلاستی‌ام گذشته است! هیچ پشیمانی ندارم. دیسفوریای شدیدی نسبت به اندام تناسلی داشتم و فقط می‌دانستم که سرانجام جراحی خواهم کرد. می‌خواهم بگویم این جراحی و این مسیر سخت و طولانی است. از نظر روانی فوق‌العاده مقاومم و درد را به‌راحتی تحمل می‌کنم، اما این تقریباً نابودم کرد.

—KatoB23، ftm.

آلت و بیضه‌های من ممکن است سیس نباشند، ممکن است بی‌عیب نباشند، اما به‌اندازه هر دیگری «واقعی» هستند. این جراحی‌ها دیسفوریای من را کاهش داده و به من امکان داده‌اند بدون آن بار، آزادانه زندگی کنم. راه بروم، بنشینم، دوش بگیرم، هر چه دوست دارم بپوشم، ادرار کنم، نزدیکی کنم. سرانجام احساس می‌کنم حاضر و در خانه‌ام، در بدن خودم.

—LondonMeta، ftm.

برخی از افراد ترنس‌شناسانده آن را رد می‌کنند. یکی از نظر‌دهندگان هزینه، بازه زمانی چندساله، محل اسکار، از دست رفتن حس و تعویض نهایی یک دستگاه نعوظ را سنجید و نتیجه گرفت: «در وضعیت کنونی زندگی‌ام، برای من ارزشش را ندارد، و به‌طور کلی با آنچه دارم کاملاً کنار آمده‌ام.»

پرسش‌هایی که پیش از هر تصمیمی ارزش پرسیدن دارند

• نرخ عوارض خودِ جراح بر حسب نوع فلپ چقدر است، و چند بیمار را درمان کرده — نه چند عمل؟
• اگر بلندکردن پیشابراه شکست بخورد چه می‌شود؟ اورتروستومی پرینه‌ای (انحراف دائمی، ادرار کردن نشسته) در عمل چه معنایی دارد؟
• از نظر آماری چند عمل اضافی محتمل است، و بهبودی پس از هرکدام چگونه است؟
• محل برداشت بافت دقیقاً ده، بیست، سی سال بعد چه شکلی خواهد بود و چه حسی خواهد داشت؟ آیا کسی از بیماری ده سال بعد پرسیده است؟
• اگر پشیمانی دیرتر برسد، برنامه چیست — چه چیزی برگشت‌پذیر است و چه چیزی نه؟
• آیا دیسفوریا درمان می‌شود، یا چیز دیگری (تروما، افسردگی، همجنس‌گراهراسی درونی‌شده، آشفتگی مرتبط با اوتیسم) زیر آن سوار است که جراحی به آن دست نمی‌رسد؟

پرسش آخر برای همه استدلالی علیه جراحی نیست. این همان پرسشی است که ۵۵٪ از صد نفر بازگشت‌کنندگان از گذار در نمونهٔ لیتمن گفتند درمانگرانشان پیش از آغاز گذار آن را به‌اندازه کافی نپرسیده بودند (Littman 2021)، و کلینیک هلسینکی پس از بررسی نه نفر بازگشت‌کننده از گذار با نرخ بالای تروما و بیماری روانی درمان‌نشده نتیجه گرفت که باید پیش از مداخلات برگشت‌ناپذیر پرسیده شود (Kettula et al. 2025).

منابع

• Wang et al. (2022). Outcomes Following Gender Affirming Phalloplasty: A Systematic Review and Meta-Analysis. منبع.
• Esmonde et al. (2021). A systematic review and meta-analysis of urethral complications and outcomes in transgender men. منبع.
• Ortengren et al. (2021). Urethral outcomes in metoidioplasty and phalloplasty gender affirming surgery (MaPGAS) and vaginectomy: a systematic review. منبع.
• Flap choice cohort (2025). Flap Choice in Gender Affirming Phalloplasty Affects Postoperative Complication Rates. PubMed 41492140.
• Urethral stricture after phalloplasty (2019). Translational Andrology and Urology. PMC6626307.
• Robertson et al. (2021). Guiding the conversation—types of regret after gender-affirming surgery and their associated etiologies. PMC8105823.
• Cohn (2023). The Detransition Rate Is Unknown. صفحه مطالعه, منبع.
• Littman (2021). Individuals Treated for Gender Dysphoria with Medical and/or Surgical Transition Who Subsequently Detransitioned: A Survey of 100 Detransitioners. صفحه مطالعه, منبع.
• Kettula et al. (2025). Gender Dysphoria and Detransitioning in Adults: An Analysis of Nine Patients from a Gender Identity Clinic from Finland. صفحه مطالعه, منبع.
• Garcia et al. Overall satisfaction, sexual function, and the durability of neophallus dimensions following staged female to male genital gender confirming surgery. منبع.
• Papadopulos et al. Quality of Life and Satisfaction in Transgender Men After Phalloplasty in a Retrospective Study. منبع.
• Kearney et al. (2022). Patient-reported satisfaction and quality of life after trans male gender affirming surgery. PMC8726650.
• Regret meta-analysis summary (2022). Regret after Gender Reassignment. منبع.
• Comparison of surgical outcomes with versus without urethral lengthening (2022). منبع.