Summary

Wright argues that sex is binary in every species with two different-sized sex cells. 'Male' and 'female' simply name the two kinds: bodies built to make sperm and bodies built to make eggs. Nothing else counts as a sex. He separates how sex develops (through chromosomes, temperature and so on) from what sex is (which sex cell the body is built to make). He then answers five challenges, from fungi and people with an extra X chromosome to differences of sex development and models that treat sex as a mix of traits. He concludes that every sensible alternative definition still relies on sperm and eggs, and that blurring the categories harms science and policy. It clearly states biology's standard definition, but it is an argument, not new evidence, and it asserts rather than works out what this means for individual people, law and policy. A critique and Wright's reply followed in 2026.

Key findings

• Kernstelling: in elke soort met twee verschillend grote geslachtscellen zijn er precies twee geslachten, omdat man betekent dat het lichaam is ingericht om zaadcellen te maken en vrouw dat het is ingericht om eicellen te maken, niet chromosomen, hormonen of lichaamskenmerken.
• Wright onderscheidt hoe geslacht zich ontwikkelt, wat sterk verschilt per soort, van wat geslacht is, en betoogt dat veel verwarring ontstaat door die twee door elkaar te halen.
• Hij beantwoordt vijf bezwaren: 'paringstypen' bij schimmels, extra of ontbrekende geslachtschromosomen zoals XXY, verschillen in geslachtsontwikkeling beschreven als een spectrum, definities op basis van een cluster van kenmerken, en modellen die geslacht opdelen in genetische, hormonale en lichamelijke 'niveaus'.
• Over verschillen in geslachtsontwikkeling betoogt hij dat het tweegeslachtenmodel niet vereist dat elke persoon duidelijk kan worden ingedeeld; onduidelijke gevallen vormen geen derde geslacht, omdat ze geen derde soort geslachtscel opleveren.
• Hij noemt clustermodellen en meerniveaumodellen cirkelredeneringen, omdat kenmerken alleen 'mannelijk' of 'vrouwelijk' worden genoemd door te kijken naar lichamen die al zijn ingedeeld op zaadcellen of eicellen.
• Het verscheen in november 2025 (jaargang 54, blz. 3941-3945) in een themadeel over 'How Many Sexes Are There? How Many Genders Are There?'; Dana Mahr publiceerde in januari 2026 een kritiek en Wright antwoordde in maart 2026.

Conclusion

This commentary advances a simple claim with broad consequences: In anisogamous organisms, the sexes—male and female—are functional classes defined by the type of gamete an individual has the biological function to produce. Males have the biological function to produce sperm; females have the biological function to produce ova. That definition is universal across all anisogamous taxa. Much contemporary confusion arises from conflating how sex is determined (i.e., how sex develops) with how sex is defined (what sex is), and from conflating upstream determinant and downstream correlates of sex with sex itself. On this account, aneuploidies and DSDs describe variation in development or function within the two sexes; "mating types" belong to isogamous systems and are compatibility classes, not sexes; and "multivariate" or "spectrum" depictions quantify trait variation within and between the two sexes without altering the number of sexes.