Summary

Researchers tested 85 gender-nonconforming young children, none yet socially transitioned, on tasks about gender identity and liking for toys, clothes and playmates. About two years later they checked whether the children had transitioned (changed pronouns). 36 had. Children who identified more strongly with the other sex at first testing were more likely to have transitioned, and their scores already looked like those of transitioned children and of children of the other sex. The authors conclude that childhood transitions are not random, and that transition itself does not seem to strengthen identification with the other sex. But the group was small, self-selected and from liberal, well-off families. Follow-up was short. The result was a parents' decision, not long-term identity. And the 'no change' claim compares different children, not the same child before and after.

Key findings

• 85 dzieci niezgodnych z normami płciowymi, które nie przeszły tranzycji społecznej, przetestowano i obserwowano średnio po około 25 miesiącach.
• 36 dzieci (41%) przeszło tranzycję społeczną przez zmianę zaimków w momencie obserwacji; 49 nie.
• Dzieci, które na początku silniej identyfikowały się z płcią przeciwną, były około 4 razy bardziej skłonne do tranzycji (około 5 razy po uwzględnieniu innych czynników).
• Dziecko ze średnim wynikiem miało około 30% przewidywanej szansy na tranzycję, wobec około 48% dla dziecka z wysokim wynikiem.
• Dzieci, które później przeszły tranzycję, uzyskiwały mniej więcej takie same wyniki jak dzieci, które już ją przeszły, i dzieci płci przeciwnej.
• Chłopcy byli około 4 razy bardziej skłonni do tranzycji niż dziewczynki, a dłuższy odstęp do obserwacji również przewidywał tranzycję.
• Rodzice byli bardzo liberalni politycznie i mieli wysokie dochody, a autorzy mówią, że wskaźnik tranzycji 41% prawdopodobnie zawyża wskaźnik dla dzieci niezgodnych z normami płciowymi w ogóle.

Abstract

Increasing numbers of gender-nonconforming children are socially transitioning-changing pronouns to live as their identified genders. We studied a cohort of gender-nonconforming children (n = 85) and contacted them again approximately 2 years later. When recontacted, 36 of the children had socially transitioned. We found that stronger cross-sex identification and preferences expressed by gender-nonconforming children at initial testing predicted whether they later socially transitioned. We then compared the gender-nonconforming children with groups of transitioned transgender children (n = 84) and gender-conforming controls (n = 85). Children from our longitudinal cohort who would later transition were highly similar to transgender children (children who had already socially transitioned) and to control children of the gender to which they would eventually transition. Gender-nonconforming children who would not go on to transition were different from these groups. These results suggest that (a) social transitions may be predictable from gender identification and preferences and (b) gender identification and preferences may not meaningfully differ before and after social transitions.

Conclusion

Despite limitations and a need for future replications, this study provides preliminary evidence that extremity of identification with the gender opposite one's assigned sex predicts childhood social transitions. Moreover, differences in gender extremity likely exist prior to—and not because of—social transitions.